Κυριακή, 30 Μαρτίου 2008

Αναφορά" Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν
για πόλεμο στο μακρινό το Ιράν.
Ο πρώτος από πόλεμο δεν κάτεχε,
ο δεύτερος στις κακουχίες δεν άντεχε.
O τρίτος ήταν υποκείμενο γελοίο
κι ο τέταρτος φοβότανε το κρύο.
Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν αλλά δε φτάνουνε ποτέ στο Ιράν."

(Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης, Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις, Ερμηνευτής: Γιώργος Μούτσιος)

Τι μπορείς να περιμένεις από αλλαγές των προσώπων στο Στρατό όταν όλο το σύστημα είναι παθογενές ;

Το σύστημα που γεννά στρατηγούς και αρχηγούς έχει ξεπεράσει την ημερομηνία λήξης του.
Δεν έχουν ακόμη παρουσιάσει κάτι αξιοκρατικό αλλά επαφίεται στην επιλογή της εκάστοτε πολιτικής εξουσίας.

Έτσι όμως πορεύονται όλοι σε αυτό το χώρο άλλοι με μεγαλύτερες ή μικρότερες εξαρτήσεις και προχωράει η ζωή.

Ποια (θα) είναι όμως τα κριτήρια μιας επιλογής ;

Ποιες (θα) οι προσδοκίες τους από έναν Αρχηγό ;

Τέλος . . . Τι ηγεσία θέλουνε ;

Αυτά και πολλά αλλα ερωτήματα πρέπει να τεθούν και μετά μπορούμε να πούμε ότι ο θεσμός προηγείται του προσώπου!

=====================================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν", [(qui tacet consentire videtur) (=όποιος σιωπά φαίνεται ότι συναινεί), κατά το ρωμαϊκό δίκαιο].

Δεν υπάρχουν σχόλια: