Ομιλία Γιώργου Α. Παπανδρέου στη Βουλή κατά τη συζήτηση της Πρότασης Δυσπιστίας που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ κατά της κυβέρνησης

Ομιλία Γιώργου Α. Παπανδρέου στη Βουλή κατά τη συζήτηση της Πρότασης Δυσπιστίας που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ κατά της κυβέρνησης 28.03.2008 ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΔΥΣΠΙΣΤΙΑΣ ΠΟΥ ΚΑΤΕΘΕΣΕ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Πρώτα απ´ όλα, να καλωσορίσουμε τον πρωθυπουργό στην αίθουσα αυτή. Χαρά όλων μας η παρουσία σας στην αίθουσα αυτή. Αναρωτιόμαστε, πράγματι, πώς τα καταφέρνετε. Ξέρουμε ότι έχετε τόσο, μα τόσο σημαντικά θέματα, που είμαστε εντυπωσιασμένοι απ´ την αναπάντεχη παρουσία σας. Γι´ αυτό, να σας θυμίσω ότι, τις τελευταίες μέρες, συζητούμε σε αυτή την αίθουσα πρόταση δυσπιστίας για την κυβέρνησή σας. Και να σας ενημερώσω ότι η πρόταση δυσπιστίας έχει να κάνει με τη δυσαρέσκεια του Ελληνικού λαού. Δυσαρέσκεια για την πολιτική της κυβέρνησής σας. Μια πολιτική, σε πλήρη δυσαρμονία με τις προσδοκίες του λαού, με τις υποσχέσεις της Νέας Δημοκρατίας, με τις αλλαγές που συντελούνται στον κόσμο, αλλά και τις πραγματικές δυνατότητες του ελληνισμού. Γι´ αυτό τον λόγο, θα σας υποβάλω μερικές μόνον ερωτήσεις. Ερωτήσεις που, επίμονα, θέτει ο Ελληνικός λαός, γιατί ξέρουμε ότι δεν έχετε τον χρόνο να τον συναντήσετε στα καφενεία, στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές. Ξέρουμε, βέβαια, ότι και οι φίλοι σας, οι συνάδελφοι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, δεν τολμούν επίσης να σας πουν, να σας θέσουν τα προβλήματα αυτά, διότι σε ένα αρχηγικό και αυταρχικό κόμμα, αυτό μπορεί εύκολα να θεωρηθεί θράσος μεγάλο. Μάλιστα, για να μην σας κουράζουμε, δεν χρειάζεται να επαναλάβετε αυτά που συνήθως μας λέτε. Ξέρετε, μιλάω γι? αυτή την ομιλία που βγάζετε κάθε φορά απ? αυτό το βήμα. Βλέπετε, την έχουμε μάθει όλη απέξω. Ξέρετε, δηλαδή, αυτήν που επαναλαμβάνετε, ότι θα συνεχίσει η μεταρρύθμιση και εκεί σας χειροκροτούν οι βουλευτές σας. Αυτήν που επαναλαμβάνετε ότι, για όλα φταίει το ΠΑΣΟΚ, και εκεί πάλι σας χειροκροτούν οι βουλευτές σας. Αυτήν που επαναλαμβάνετε ότι, για τα σκάνδαλα, έχει επιληφθεί η Δικαιοσύνη, και πάλι σας χειροκροτούν οι βουλευτές σας. Αυτήν που επαναλαμβάνετε για την εθνικά περήφανη στάση της κυβέρνησής σας, και πάλι σας χειροκροτούν οι βουλευτές σας. Ίσως, όμως, το πιο συναρπαστικό κομμάτι της ομιλίας σας, είναι όταν διαβάζετε αυτά τα υπηρεσιακά σημειώματα των διευθυντών διαφόρων Υπουργείων, για το τεράστιο έργο που επιτελεί η κυβέρνησή σας. Και βέβαια, όσο μεγαλύτερος ο μύθος, τόσο πιο έντονα τα χειροκροτήματα, για να καλύψουν προφανώς την πραγματικότητα που ζει ο Ελληνικός λαός. Όταν, με τα οικονομικά σας μέτρα, αφαιρείτε πόρους, εισόδημα, συντάξεις από τους εργαζόμενους, τις γυναίκες, τα μεσαία και φτωχά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας και τα ονομάζετε μεταρρύθμιση, χειροκροτούν τότε οι βουλευτές σας. Όταν μιλάτε για παραπομπή των σκανδάλων στη Δικαιοσύνη, σας χειροκροτούν, διότι νιώθουν ανακούφιση, ότι δεν θα αποκαλυφθεί η αλήθεια. Παλιά, χειροκροτούσαν όταν μιλούσατε για τη διαπλοκή, όταν μιλούσατε για σεμνότητα και ταπεινότητα. Να τους το θυμίσετε, για να δούμε τι χειροκρότημα θα πάρετε σήμερα, αν το ξαναπείτε αυτό. Όταν βρίσκεστε σε αδυναμία να εξηγήσετε τις αντιφατικές σας πολιτικές, λέτε «για όλα φταίει το ΠΑΣΟΚ». Όρθιοι χειροκροτούν οι βουλευτές σας, γιατί πιστεύουν - ευτυχώς γι? αυτούς - ότι δεν θα χρειαστεί να απολογηθούν για το έργο της Νέας Δημοκρατίας. Άρα, μην κουραστείτε, κ. Καραμανλή, να τα επαναλάβετε όλα αυτά. Και για έναν ακόμα λόγο. Η επανάληψη των δικών σας συνθημάτων, κρύβει την αδυναμία σας, το κενό των προτάσεών σας, την φυγή από την σημερινή ζοφερή ελληνική πραγματικότητα. Γι´ αυτό, κ. πρωθυπουργέ, ξεκινώ με τις ερωτήσεις. Τις μέρες αυτές, συζητάμε το ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Αποφασίσατε την αύξηση των ορίων ηλικίας για τις γυναίκες, τη μείωση των συντάξεων και ιδιαίτερα των επικουρικών, τον αποκλεισμό από την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη χιλιάδων Ελλήνων και μεταναστών. Η δικαιολογία σας; Δεν υπάρχουν αρκετά λεφτά στα Ταμεία. Τότε, σας ρωτώ: γιατί χαρίζετε τεράστια ποσά στις τράπεζες, από τις οφειλές τους στα ασφαλιστικά Ταμεία; Τι θέλετε να μας πείτε; Ότι οι εργαζόμενες μητέρες πρέπει να πληρώσουν τα δώρα σας στις τράπεζες, που έχουν υπερκέρδη, τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη; Άλλη ερώτηση. Γιατί δεν ψάχνετε τα λεφτά, με το μεγάλο σκάνδαλο των δικών σας διοικήσεων στα ασφαλιστικά Ταμεία; Μήπως έφτασαν επιτέλους -το ζητάμε καιρό- στα χέρια σας τα στοιχεία για τις ζημιές από τα δομημένα ομόλογα; Πόσο στοίχισε στο Δημόσιο η δομημένη απάτη σας; Και μιλάω για όλα τα δομημένα ομόλογα. Όχι μόνο γι? αυτά που φορτώσατε στα ασφαλιστικά Ταμεία, αλλά και για εκείνα που υποχρεώσατε να αγοράσουν οι ΔΕΚΟ, ο ΟΤΕ, η ΔΕΗ, η Αγροτική Τράπεζα, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. Μπορείτε να μας πείτε, πόσες εκατοντάδες εκατομμύρια είναι σήμερα η ζημιά και πόσο εκτιμάτε ότι θα φτάσει μέχρι το καλοκαίρι; Ρωτήστε παρακαλώ τους συμβούλους σας και απαντήστε μας, στην ομιλία σας, με συγκεκριμένα νούμερα. Εγώ σας μιλάω για εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Ποιος θα τα πληρώσει αυτά; Και πάλι η εργαζόμενη μητέρα; Απαντήστε. Γιατί μπήκε στο αρχείο η υπόθεση της Αγροτικής Τράπεζας με την Ealy International; Σας ενημέρωσαν ότι ο πρόεδρος του ΤΣΠΕΑΘ, ο Πρόεδρος του πιο αμαρτωλού ομολόγου, παραμένει ακλόνητος στη θέση του; Αυτός ο κύριος θα έπρεπε να έχει ήδη παραπεμφθεί στη Δικαιοσύνη. Γιατί τον κρατάτε στη θέση του; Γιατί θέσατε παρανόμως στο αρχείο τα πορίσματα Ζορμπά για το ΤΕΑΔΥ και για το ΤΣΠΕΑΘ, που αποκαλύπτει τους λογαριασμούς και τις διαδρομές της προμήθειας; Εμείς, δεν πρόκειται να σας αφήσουμε να συγκαλύψετε αυτές τις απαράδεκτες πρακτικές σας. Αμέσως μετά την συζήτηση για το δημοψήφισμα, θα καταθέσουμε στη Βουλή πρόταση για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για το μεγάλο σκάνδαλο των ομολόγων. Και απαντήστε μου. Γελάτε. Γελάτε για τα σκάνδαλα; Εσείς δεν τα πληρώνετε, τα πληρώνει ο κοσμάκης, γι? αυτό γελάτε. Γι? αυτό γελάτε. Απαντήστε μου. Θα έρθετε και πάλι εσείς εδώ, να μας πείτε ότι με το θέμα ασχολείται η Δικαιοσύνη, που βάζει το ένα θέμα μετά το άλλο στο αρχείο; Και τώρα ζητάτε, κ. πρωθυπουργέ, να πληρώσει ο Ελληνικός λαός τις δικές σας αμαρτίες. Μήπως, όμως, αυτές τις μέρες χαθήκατε, διότι χρειάστηκε να ασχοληθείτε με ένα νέο, εκκολαπτόμενο σκάνδαλο; Να ερευνήσετε, δηλαδή, τι συμβαίνει κάτω από το τραπέζι στην υπόθεση ΟΤΕ - MIG; Δεν ξέρω εάν έχετε συνειδητοποιήσει το μέγεθος της απιστίας που διαπράττετε σε βάρος του δημοσίου και του Ελληνικού λαού; Το επαναλαμβάνω, για να το καταλάβουμε όλοι, και να το ακούσει επιτέλους και κάποιος εισαγγελέας. Το υπερτίμημα, που θα έπρεπε να απαιτήσει και να λάβει η κυβέρνηση για το, έτσι κι αλλιώς, απαράδεκτο ξεπούλημα του ΟΤΕ, παραχωρείται και σιωπηρά σε μια ιδιωτική επενδυτική εταιρεία. Αντί τα λεφτά -περίπου ένα δισεκατομμύριο- να μπουν στα Ταμεία του κράτους, καταλήγουν στα ταμεία της ΜΙG. Τα χαρίζετε. Αυτά τα λεφτά, ξέρετε με τι ισοδυναμούν; Ισοδυναμούν με όσα θα μαζέψετε από τον συνταξιούχο, τον εργαζόμενο, την εργαζόμενη μητέρα σε πέντε χρόνια, με το νομοσχέδιό σας. Σε πέντε χρόνια με το νομοσχέδιό σας! Αν προχωρήσετε σε αυτό το θέμα, πρέπει κι εδώ να γίνει Εξεταστική Επιτροπή, για να μάθει ο Ελληνικός λαός την αλήθεια. Καταλαβαίνω κ. πρωθυπουργέ, δεν έχετε τον χρόνο να έρθετε στη Βουλή, να υπερασπιστείτε την κυβέρνησή σας, όταν εδώ συζητάμε το Σκοπιανό, την οικονομία, την ακρίβεια, το ασφαλιστικό, κάτι άλλο, πολύ πιο σημαντικό θα είχατε να κάνετε. Μήπως, διότι έφτασε στα χέρια σας κάποιο στοιχείο για την υπόθεση Ζαχόπουλου - Κλαδά; Μιλάω για την γνωστή, περιβόητη γνωμοδότηση του ιδιώτη δικηγόρου Σπύρου Κλαδά, με την οποία παρακάμφθηκαν οι διαγωνισμοί και άρχισαν τα όργια με τα κονδύλια του Γ? ΚΠΣ. Την γνωμοδότηση, που η κυρία Πετραλιά προσυπέγραψε και, με την υπογραφή της, ενέκρινε η κυβέρνηση το καθεστώς ανομίας και αδιαφάνειας που διηύθυνε ο δικός σας γενικός γραμματέας. Καταθέτω και για τα πρακτικά της Βουλής το εμπιστευτικό έγγραφο, με το οποίο αποδέχεται την γνωμοδότηση. Και επειδή και πάλι σας άκουσα να μας κατηγορείτε για την υπερδιόγκωση των θεμάτων των σκανδάλων, σας ρωτώ ειλικρινά. Εμείς διορίσαμε τους Ζαχόπουλους; Εμείς εγκαθιδρύσαμε το καθεστώς της αναξιοκρατίας; Εμείς βάλαμε τους περιβόητους κουμπάρους; Εμείς διακινήσαμε τα επικίνδυνα ομόλογα; Εμείς, το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ, ο Συνασπισμός, θέσαμε στην ατζέντα τα τεράστια αυτά σκάνδαλα, τα δικά σας; Σας ρωτώ. Απαντήστε. Και μάλιστα, να σας ρωτήσω κάτι ακόμα, γιατί στην χθεσινή σας ομιλία στους βουλευτές σας, υπαινιχθήκατε ότι, πίσω απ? την υπόθεση Ζαχόπουλου, υπάρχει ξένος δάκτυλος. Το ακούσατε, εσείς ήσασταν εκεί. Το συνδέσατε, μάλιστα, με τις ενεργειακές συμφωνίες της Ελλάδας με την Ρωσία. Τι εννοείτε, κ. πρωθυπουργέ, πέστε μας. Ήθελαν, δηλαδή, κάποια ξένα συμφέροντα να εκβιάσουν την κυβέρνηση; Για τους Ρώσους μιλάτε; Για τους Αμερικανούς μιλάτε; Για ποιους μιλάτε; Και εδώ, προκύπτουν δύο εκδοχές. Ή έχετε συγκεκριμένα στοιχεία, τα οποία υποχρεούστε να αποκαλύψετε, και τώρα. Ή η κυβέρνηση βρίσκεται πραγματικά σε παράνοια. Τι σχέση έχει ο κ. Ζαχόπουλος με την ενεργειακή πολιτική της χώρας; Καμία. Έχει, όμως, σχέση με εσάς προσωπικά, που χειρίζεστε τα ενεργειακά. Ο μόνος δρόμος, για να μην σας εκβιάζουν, όπως εσείς υπονοήσατε, είναι να πείτε την αλήθεια και όλη την αλήθεια για την υπόθεση αυτή. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Διότι είναι απαράδεκτο, να εμφανίζει ο ίδιος ο πρωθυπουργός τον εαυτό του εκβιαζόμενο, έρμαιο, όμηρο ξένων συμφερόντων και να το αποδέχεται χωρίς αντίδραση. Τι κρύβετε, κ. πρωθυπουργέ; Και μάλιστα, εμείς αυτό το θεωρούμε ιδιαίτερα αρνητικό, σε μια τόσο ευαίσθητη περίοδο, αποφασιστικών διαπραγματεύσεων, με διάφορους παράγοντες της Διεθνούς Κοινότητας, για το Σκοπιανό. Εμείς, κ. πρωθυπουργέ, τις μέρες αυτές, δεν ασχοληθήκαμε με αυτά τα ζητήματα. Ασχοληθήκαμε με την ακρίβεια, τα προβλήματα στα νοσοκομεία με την έλλειψη προσωπικού, την αναξιοκρατία στον δημόσιο τομέα, την εγκατάλειψη της Περιφέρειας, το κόστος παραγωγής για τους αγρότες, τις ευτελιστικές τιμές για τους κτηνοτρόφους, την εγκατάλειψη των πυρόπληκτων περιοχών. Μιλήσαμε για την δημόσια εκπαίδευση που υποχρηματοδοτείται. Ο Ελληνικός λαός δικαίως αγανακτεί, όταν βλέπει τα χρήματά του να χρησιμοποιούνται για κομματικές εξυπηρετήσεις. Όταν καλείται να πληρώσει την κερδοσκοπία των δικών σας ανθρώπων. Όταν κάποιοι κερδίζουν, σε μια παρασιτική συναλλαγή, όσα χρήματα αυτοί βγάζουν σε δέκα χρόνια. Όταν η κυβέρνηση, που πρόσφατα εξέλεξε, μετατρέπεται μέσα σε λίγους μήνες σε διαχειριστή της αδιαφάνειας, της κομματικής αναξιοκρατίας και της ανομίας. Κύριε πρωθυπουργέ, κύριοι της κυβέρνησης, καταλαβαίνω απόλυτα το μεγάλο δίλημμα των βουλευτών της πλειοψηφίας, μεταξύ της υπακοής τους στο κόμμα, και της αφοσίωσής τους στις ηθικές και εθνικές επιταγές. Δυστυχώς γι? αυτούς, αυτά τα δύο δεν συγκλίνουν. Αποκλίνουν. Η μία επιλογή, είναι να συνεχίσει τη ζωή της η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, με τα σκάνδαλα, με τις κοινωνικά άδικες πολιτικές, με το στραγγάλισμα του εισοδήματος από την ακρίβεια, με την υπονόμευση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης και των Μέσων Ενημέρωσης, με την υποβάθμιση του Κοινοβουλίου, με την αδιαφάνεια και την αναξιοκρατία. Η άλλη, είναι να απορρίψετε αυτές τις πρακτικές, αγαπητοί συνάδελφοι, που ούτε εσάς τιμούν, ούτε τους απλούς Νεοδημοκράτες εκφράζουν. Για να ανοίξει ένας άλλος δρόμος για μια Ελλάδα αξιών, του κύρους, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ισονομίας, της ισοπολιτείας, της ανθρωπιάς, της αξιοπρέπειας και της πράσινης ανάπτυξης. Κύριε πρωθυπουργέ, κύριοι της κυβέρνησης, το είπα χθες και θα το ξαναπώ, γιατί γνωρίζετε ότι αυτή είναι η πραγματικότητα. Μπορεί σήμερα η ισχνή κοινοβουλευτική σας πλειοψηφία να απορρίψει την πρόταση δυσπιστίας που έχει καταθέσει το ΠΑΣΟΚ, αλλά στην συνείδηση του Ελληνικού λαού, στην συνείδηση όλων των Ελλήνων, η πρότασή μας έχει ήδη εγκριθεί με συντριπτική πλειοψηφία. Σε ό,τι μας αφορά, θα συνεχίσουμε τον αγώνα απέναντι στην κυβέρνησή σας, απέναντι στις πολιτικές σας, μέσα και έξω από την Βουλή, κάθε μέρα παντού, για μια Ελλάδα των αξιών. Κύριε πρωθυπουργέ, εις το επανιδείν.

"O σιωπών δοκεί συναινείν", [(qui tacet consentire videtur) (=όποιος σιωπά φαίνεται ότι συναινεί), κατά το ρωμαϊκό δίκαιο].

Χαιρετισμός : Γιώργου Α. Παπανδρέου στην συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος κατά της κυβερνητικής πολιτικής

Χαιρετισμός Γιώργου Α. Παπανδρέου στην συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος κατά της κυβερνητικής πολιτικής 28.03.2008

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΣTHN ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ TOY ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ Φίλες, φίλοι, αγωνιστές, πολλοί είναι εκείνοι που θέλουν να δουν το ΠΑΣΟΚ να μην μπορεί να αντιμετωπίσει τη λαίλαπα της δεξιάς. Πολλοί θα θέλανε να δουν το ΠΑΣΟΚ να φθίνει. Να φθίνει και το λαϊκό κίνημα. Αλλά απόψε, εσείς, διατρανώνετε ότι είμαστε εδώ, δυναμικοί, ενωμένοι, για να υπερασπιστούμε τα συμφέροντα του εργαζόμενου, του συνταξιούχου, της εργαζόμενης μητέρας, της νέας γενιάς. Και σήμερα, διαδηλώνουμε την αγανάκτησή μας, την αγανάκτηση ολόκληρου του Eλληνικού λαού, απέναντι σε μια κυβέρνηση που κοροϊδεύει τοv λαό, που κλέβει τα αποθεματικά απ' τα Ταμεία του εργαζόμενου και του συνταξιούχου, που λοιδορεί το μαζικό κίνημα και που θέλει έναν λαό παραιτημένο. Εμείς λέμε όχι, ο λαός δεν είναι παραιτημένος. Σήμερα, κηρύσσουμε τον αγώνα. Έναν αγώνα, ο οποίος θα συνεχίσει μέχρι τη νίκη, μέχρι την ανατροπή αυτής της κατάστασης. Σήμερα, παρά τη βροχή, δείχνουμε όλοι μας ότι, έχουμε τη βούληση, τη δύναμη, το κουράγιο, να συνεχίσουμε αυτό τον αγώνα. Είμαστε εδώ, διότι πιστεύουμε σε μιαν άλλη Ελλάδα. Πιστεύουμε σε έναν λαό, σε μια Ελλάδα που μπορεί και, ξέρουμε ότι, με το ΠΑΣΟΚ στο τιμόνι της χώρας, μπορούμε να αλλάξουμε την Ελλάδα. Μια Ελλάδα δίκαιη. Μια Ελλάδα ανθρώπινη. Μια Ελλάδα αξιών. Και είναι μαζί μας, εδώ, εργαζόμενοι, εργαζόμενες γυναίκες, συνταξιούχοι, νέοι, η νέα γενιά, και όλοι μαζί, διατρανώνουμε τη θέλησή μας, τη βούλησή μας, να συνεχίσουμε από αύριο, σε όλη την Ελλάδα, την πορεία μας, την πορεία μας για την ανατροπή και τη νίκη. Δίνουμε απόψε την υπόσχεση. Είναι συμβόλαιο με το λαό ότι θα προχωρήσουμε, όλα τα στελέχη μας, όλοι οι φίλοι μας, ολόκληρο το Κίνημα ενωμένο, μέχρι την τελευταία νίκη, η οποία θα έρθει στις επόμενες εκλογές, ανατρέποντας τη Νέα Δημοκρατία, τη δεξιά πολιτική, την συντήρηση και ανοίγοντας επιτέλους τον δρόμο της ελπίδας. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους που, σήμερα, απόψε, βρίσκονται εδώ στη βροχή και, παρά τις καιρικές συνθήκες, αποφάσισαν να διαδηλώσουν, να διατρανώνουν τη βούλησή μας, να δείξουν ότι υπάρχει άλλος δρόμος. Καλό μας αγώνα. Καλή συνέχεια. Εμείς συνεχίζουμε στο Κοινοβούλιο τον αγώνα και, από αύριο, πάλι στον λαό, στο πεζοδρόμιο, στο χωριό και στη γειτονιά. Καλό μας αγώνα. Να είστε καλά. Γεια σας. Είμαστε κοντά στον λαό. Δεν θα αφήσουμε να περάσει αυτή η κοινωνικά άδικη πολιτική. Κοντά, δίπλα, μαζί. Γεια σας.

"O σιωπών δοκεί συναινείν", [(qui tacet consentire videtur) (=όποιος σιωπά φαίνεται ότι συναινεί), κατά το ρωμαϊκό δίκαιο].

Ομιλία : Γιώργου Α. Παπανδρέου κατά τη συζήτηση στη Βουλή επί της Προτάσεως Δυσπιστίας που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ κατά της κυβέρνησης

Ομιλία Γιώργου Α. Παπανδρέου κατά τη συζήτηση στη Βουλή επί της Προτάσεως Δυσπιστίας που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ κατά της κυβέρνησης 27.03.2008 OMIΛΙΑ ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΕΩΣ ΔΥΣΠΙΣΤΙΑΣ ΠΟΥ ΚΑΤΕΘΕΣΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι πρωτοφανές, να καταθέτει πρόταση δυσπιστίας η αντιπολίτευση, μόλις έξι μήνες μετά τις εκλογές. Όμως, η αντίδρασή μας, είναι μια αντίδραση απολύτως φυσιολογική, μία αντίδραση επιβεβλημένη, μπροστά στα πρωτοφανή που διαπράττει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Πρωτοφανή, τελικά, είναι τα όσα συμβαίνουν στη χώρα αυτούς τους έξι μήνες. Είναι πρωτοφανής, η δική σας διακυβέρνηση μετά τις εκλογές. Είναι πρωτοφανής η ζημιά που προκαλείτε στη χώρα. Και σε αυτό, οφείλουμε να βάλουμε τέλος. Και θα βάλουμε τέλος. Έχουμε μία κυβέρνηση, που διχάζει τους Έλληνες και τραυματίζει την κοινωνική συνοχή. Μία κυβέρνηση, που ξεπουλάει με αδιαφανείς συμφωνίες τον δημόσιο πλούτο. Μία κυβέρνηση, που υιοθετεί αντιδημοκρατικές πρακτικές αυταρχισμού, μία κυβέρνηση, που βυθίζεται στα κομματικά της σκάνδαλα και, μαζί, παρασύρει ολόκληρη τη δημόσια ζωή. Μία κυβέρνηση, που καλλιεργεί την ανασφάλεια στους πολίτες. Με τις επιλογές της στο ασφαλιστικό, η κυβέρνηση χάραξε μόνη της και οριστικά την κόκκινη γραμμή απέναντι στην κοινωνία. Έβαλε απέναντί της τους εργαζόμενους, τους νέους, τις γυναίκες, τους συνταξιούχους. Μας έβαλε όλους απέναντί της. Η πρόταση μομφής που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ, είναι μία πρόταση εθνικής ευθύνης, εκφράζει τη λαϊκή δυσαρέσκεια, αποτυπώνει τη δικαιολογημένη αγανάκτηση των πολιτών. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες αισθάνονται αιχμάλωτοι μιας κυβέρνησης και μιας πολιτικής, που τους καταδικάζει και τους αδικεί. Είναι μία πρωτοβουλία με πέντε μηνύματα. Πέντε μηνύματα προς την κυβέρνηση. Πρώτο μήνυμα προς την κυβέρνηση: Αρνούμαστε να δεχθούμε τις αντιδημοκρατικές πρακτικές και διαδικασίες, που ακολουθείτε και μέσα στη Βουλή, και εκτός Βουλής. Ναι, θα καθυστερούμε και θα εμποδίζουμε κάθε νομοσχέδιο που προσπαθείτε να περάσετε από τη Βουλή χωρίς διάλογο, χωρίς προετοιμασία, χωρίς σεβασμό στην ελληνική κοινωνία. Δεν δεχόμαστε τον αυταρχισμό και την αλαζονεία σας. Και στην προσπάθειά σας, να υποβαθμίσετε την πρωτοβουλία μας, ως επικοινωνιακό τρυκ απέναντι στον Συνασπισμό, σας λέω απλά: Λίγη σεμνότητα, λίγη ταπεινότητα, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Σεβαστείτε επιτέλους το δικαίωμα του ελληνικού λαού, να εκφραστεί μέσω της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, σε αυτόν εδώ τον οίκο της Δημοκρατίας. Δεύτερο μήνυμα προς την κυβέρνηση: Δεν δεχόμαστε και δεν θα αφήσουμε να περάσει η αντίληψη της μοιρολατρίας στον ελληνικό λαό. Πολύ σωστά σας επεσήμανε χθες ο κ. Βενιζέλος, καθώς και άλλοι ομιλητές του ΠΑΣΟΚ, ότι η προσπάθειά σας, δεν είναι απλώς μία οικονομική αφαίμαξη του ελληνικού λαού, μία αντίστροφη αναδιανομή υπέρ των πλουσιοτέρων. Είναι και η συστηματική προσπάθειά σας να χειραγωγήσετε και να κάμψετε το ηθικό του Ελληνικού λαού. Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας στερεί την Ελλάδα από βασικά εργαλεία δημοκρατικού και εθνικού προγραμματισμού. Γι/ αυτό, η δική μας πρωτοβουλία στέλνει κι αυτό το μήνυμα, είναι μία ηχηρή δήλωση ότι, δεν θα περάσουν, θα κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να μην περάσουν τα σχέδιά σας, εκποίησης του ελληνικού δημόσιου πλούτου. Δεν θα βρείτε μία κοινωνία και μία αντιπολίτευση παθητική. Είμαστε κοντά στα προβλήματα, υπηρετούμε τα δικαιώματα, τα συμφέροντα και τις προοπτικές του μέσου Έλληνα και της Ελληνίδας, για μια κοινωνία αξιών. Και αυτό το μήνυμα έχει και αποδέκτες την άλλη Αριστερά, διότι η εύκολη ισοπέδωση των πάντων, εάν πλήττει επιφανειακά το ΠΑΣΟΚ, υπονομεύει βαθύτερα την ενότητα και την αυτοπεποίθηση του λαϊκού κινήματος. Σε μια εποχή, που ακριβώς αυτό ζητά η Δεξιά. Σε μια εποχή, που αυτή επιδιώκει την απαξίωση των πάντων. Σήμερα, το μήνυμά μας είναι ότι υπάρχει ελπίδα, υπάρχει άλλος δρόμος. Τρίτο μήνυμα προς την κυβέρνηση: Την πρώτη τετραετία, ο λαός έδωσε ελευθερία χειρισμών στην τότε νέα κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Τώρα, όμως, δεν της δίνει αυτή την ελευθερία. Διότι αυτήν την ελευθερία, εσείς την μετατρέψατε σε αυθαιρεσία. Αυθαιρεσία παντού. Στη δημόσια διοίκηση, στην κομματικοποίηση των πάντων, στη διαχείριση των χρημάτων, στη μη εκπλήρωση των δήθεν δεσμεύσεών σας, των προεκλογικών, στη δήθεν προστασία του εισοδήματος των μεσαίων και φτωχότερων Ελλήνων, ή και στη δήθεν προστασία του φυσικού μας και δασικού μας περιβάλλοντος. Σήμερα, ο Ελληνικός λαός, δεν σας δίνει την εμπιστοσύνη του. Διότι αυτή την εμπιστοσύνη, εσείς την καταχραστήκατε. Διότι αυτή την εμπιστοσύνη, εσείς την προδώσατε. Τέλος λοιπόν η ανοχή, τέλος η λευκή επιταγή. Αυτό ζητάει ο Ελληνικός λαός, το ακούω παντού. Όχι άλλη ανοχή στη Νέα Δημοκρατία. Δεν ανέχεται ο Ελληνικός λαός, σε συνθήκες πλήρους αδιαφάνειας, να τρέχετε για να προλάβετε να ξεπουλήσετε τη δημόσια περιουσία, σαν να ήταν δική σας. Σειρά στη λίστα έχουν ο ΟΤΕ, η ΔΕΗ, η Ολυμπιακή και τα λιμάνια. Το μήνυμά μας: Σας προειδοποιούμε, κύριοι της κυβέρνησης. Μην προχωρήσετε, σταματήστε τώρα το ξεπούλημα. Είμαστε εμείς εδώ, και θα μείνουμε θεματοφύλακες, εμείς, στο ΠΑΣΟΚ, του εθνικού μας πλούτου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το βράδυ της περασμένης Παρασκευής, ανακοινώθηκε αιφνιδιαστικά το ξεπούλημα του ΟΤΕ, με κυβερνητική εγγύηση. Ο ΟΤΕ παραδίδεται στα χέρια των Γερμανών, της Deutsche Telecom, με μεσάζοντα τη MIG του κ. Βγενόπουλου. Μία επιχείρηση εθνικής στρατηγικής σημασίας, ένας Οργανισμός κρίσιμος, κρισιμότατος για την ανάπτυξη της χώρας μας, στην εποχή της γνώσης, της πληροφορικής, των τηλεπικοινωνιών, ανθελληνίζεται, και μάλιστα, αδιαφανώς και αιφνιδιαστικά. Πρόκειται για έγκλημα σε βάρος της εθνικής μας οικονομίας. Και ένα έγκλημα που αναδίδει βαριά την οσμή του σκανδάλου. Αλήθεια, τι κρύβουν, αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, τα υπερκέρδη του μεσάζοντα; Γιατί η Deutsche Telecom δεν αγόρασε τις μετοχές κατευθείαν από το Ελληνικό Δημόσιο, αλλά προτίμησε να τις αγοράσει από τη MIG; Μεσολάβησε η κυβέρνηση στην αγοραπωλησία αυτή; Ασφαλώς και μεσολάβησε. Το αποκάλυψε ο ίδιος ο κύριος Αλογοσκούφης δηλώνοντας, ταυτόχρονα με την ανακοίνωση της μεταβίβασης του πακέτου της MIG, ότι βλέπει θετικά τη συνδιοίκηση του ΟΤΕ. Μια συνδιοίκηση, στην οποία οι Γερμανοί θα πάρουν τη διοίκηση και, το Δημόσιο, θα κρατήσει το «συν». Η κυβέρνηση λειτούργησε ως τρίτος εταίρος σε μια συναλλαγή, προκειμένου να εγγυηθεί την εκχώρηση του μάνατζμεντ στον αγοραστή. Αυτή η εγγύηση ήταν που πληρώθηκε ως πανωπροίκι και έφερε 300 εκατομμύρια ευρώ στα ταμεία της Marfin. Αλήθεια, με τι αντάλλαγμα δόθηκε η πανάκριβη αυτή εγγύηση και, ποιος θα εισπράξει το αντάλλαγμα αυτό, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας; Η κυβέρνηση, όπως πάντα, σιωπά και κρύβεται. Αντί να απαντήσει στα ερωτήματα που καίνε, καταφεύγει στην ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης αυτών των εργαζομένων, που δικαίως ανησυχούν για την πορεία αυτού του δημόσιου Οργανισμού. Θέλω να ξέρουν ότι, το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, είναι στο πλευρό των εργαζομένων, στον αγώνα τους για τη διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα, του δημόσιου ελέγχου επί του ΟΤΕ. Θα σταθούμε δίπλα τους και θα στηρίξουμε τον αγώνα τους με κάθε τρόπο. Διότι αυτός ο αγώνας, δεν είναι ένας συντεχνιακός αγώνας - όπως θέλετε να λέτε – είναι ο αγώνας για τα συμφέροντα της χώρας, ολόκληρης της κοινωνίας. Εμείς λέμε: τέρμα στην αυθαιρεσία σας, αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας. Θα μας βρείτε απέναντί σας. Σε κάθε προσπάθεια, να εκχωρήσετε τις μεγάλες, βασικές δημόσιες υποδομές σε ιδιωτικά συμφέροντα, ξένα ή εγχώρια, θα μας βρείτε απέναντί σας. Στη μάχη, μαζί με τους εργαζόμενους, με κάθε μέσο, πολιτικό και νομικό, συνδικαλιστικό και κοινοβουλευτικό. Θα δώσουμε τη μάχη και στη Βουλή, και στα μέτωπα της κοινωνίας, στους δρόμους των απεργιών, στα πεζοδρόμια των διαδηλώσεων. Και οι υποψήφιοι αγοραστές, καλά θα κάνουν να ξεχάσουν τις ΔΕΚΟ, τα λιμάνια, τη ΔΕΗ και τον ΟΤΕ. Και θα κάνουν ακόμα καλύτερα, να λάβουν πολύ σοβαρά υπόψη τους την σαφή προειδοποίηση που τους απευθύνω σήμερα. Ακόμα και αν σήμερα αγοράσουν, από μια κυβέρνηση λαϊκής μειοψηφίας, αύριο, μετά τις εκλογές, θα βρουν απέναντί τους τη νέα πολιτική πλειοψηφία, τη νέα κυβέρνηση της Αλλαγής, την κυβέρνηση του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος. Ο δικός μας αγώνας θα είναι και είναι υπεύθυνος, αλλά και δυναμικά, κοντά στο λαό. Δεν θα είμαστε σε σας αρεστοί, αλλά θα είμαστε για τη χώρα χρήσιμοι. Τέταρτο μήνυμα προς την κυβέρνηση: Τελείωσε η εποχή που μπορούσατε να επικαλεστείτε το παρελθόν. Εμείς, στο ΠΑΣΟΚ, είμαστε περήφανοι γι? αυτά που δώσαμε στην Ελλάδα. Και είμαστε πάντα έτοιμοι, οποιαδήποτε στιγμή, να συγκριθούμε. Μια σύγκριση, η οποία είναι συντριπτική υπέρ του έργου μας και, συντριπτικά αρνητική, για την πορεία σας της τετραετίας. Οι Έλληνες ξέρουν ότι αποτελούμε και αποτελέσαμε πραγματική μεταρρυθμιστική δύναμη. Το ΠΑΣΟΚ, δημιούργησε το κοινωνικό κράτος, έφτιαξε το ΕΣΥ, άλλαξε τη δημόσια εκπαίδευση, αναμόρφωσε τη δομή της Αυτοδιοίκησης, με τον Καποδίστρια και τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, εκσυγχρόνισε το κοινωνικό δίκαιο, ίδρυσε τα ΚΕΠ, έδωσε στην Ελλάδα ένα νέο ισχυρό νόμισμα, το ευρώ. Αλλά η συνεχής, δική σας επίκληση του παρελθόντος, σήμερα, αποδεικνύει κάτι περίτρανα: Την δική σας γύμνια, την αδυναμία σας, την ένδοιά σας. Ούτε ιδέες, ούτε σχέδιο, ούτε έργο. Αυτή είναι η κατάληξη, μετά από τέσσερα χρόνια της Νέας Δημοκρατίας. Σήμερα, όμως, κρίνεστε εσείς, για την δική σας ιστορία, για τις δικές σας πολιτικές, για τις δικές σας τεράστιες ευθύνες. Η γραμμή με το χθες έχει τραβηχτεί. Και εμείς, κοιτάμε το αύριο. Το αύριο των πραγματικών αναγκών και των πραγματικών μεταρρυθμίσεων για την Ελλάδα. Το ΠΑΣΟΚ έχει σήμερα ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για τη ριζική μεταρρύθμιση του κράτους, της κοινωνίας και της οικονομίας. Προοδευτικές αλλαγές υπέρ του πολίτη, υπέρ των πολλών, υπέρ των αδυνάτων, σε όλους τους χώρους: Παιδεία, υγεία, ασφαλιστικό, Δημόσια Διοίκηση, λειτουργία του κρατικού μηχανισμού. Αλλαγές, που θα κατοχυρώνουν τη διαφάνεια παντού. Θα προασπίζονται την αυτονομία της πολιτικής απέναντι στα μεγάλα συμφέροντα, θα βάζουν βαθιά το μαχαίρι στο απόστημα της διαφθοράς, πράγμα που εσείς δεν τολμήσατε και πια δεν τολμάτε να κάνετε, διότι έχετε μπλέξει πια πολύ άσχημα εσείς οι ίδιοι. Το Πρόγραμμά μας είναι για μια Ελλάδα που προστατεύει, οχυρώνει. Οχυρώνει τον πολίτη και κατοχυρώνει τα δικαιώματά του σε ένα εξελισσόμενο και δύσκολο διεθνές περιβάλλον. Ανοίγει νέους δρόμους ανάπτυξης, παιδείας, ποιότητας στο περιβάλλον, αξιοποίησης της παράδοσης και του πολιτισμού μας. Πέμπτο μήνυμα προς την κυβέρνηση: Η πρωτοβουλία μας είναι σε απόλυτη αντιστοιχία με το κοινό αίσθημα της ελληνικής κοινωνίας. Παρά τα επικοινωνιακά τρυκ της κυβέρνησης, παρά τις συστηματικές προσπάθειες χειραγώγησης των Μέσων Ενημέρωσης στο κέντρο και στην περιφέρεια, με κρατικές διαφημίσεις και άλλου είδους εξυπηρετήσεις, σήμερα, έξι μήνες μετά τις δεύτερες εκλογές, παρουσιάζει πρόωρη γήρανση η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ο πληθωρισμός έχει εκτοξευθεί στο 4,4%, ενώ οι αυξήσεις σε βασικά είδη κατανάλωσης ξεπερνούν το 30%. Η ακρίβεια, βεβαίως, κατατρώει το εισόδημα των εργαζομένων, των συνταξιούχων, της νοικοκυράς, και τους οδηγεί σε απόγνωση. Οι νεοσυντηρητικές επιλογές σας, διευρύνουν συνεχώς κοινωνικές ανισότητες, κάνουν τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους. Εργαζόμενοι και συνταξιούχοι βιώνουν τη λιτότητα. Χαριστικές οι ρυθμίσεις σας στις τράπεζες, επιβολή σκληρών μέτρων στον απλό κόσμο. Οι μικρομεσαίοι βλέπουν τον τζίρο τους να συρρικνώνεται και οδηγούνται σε υπερδανεισμό. Εργασιακός μεσαίωνας, ανασφάλιστη εργασία, η ζοφερή πραγματικότητα των 600 ευρώ της νέας γενιάς, αλλά και των 300 ευρώ της μερικής απασχόλησης. Αυτές είναι οι μεταρρυθμίσεις της Νέας Δημοκρατίας. Αυτή η οπισθοδρόμηση, αυτή η αντιδραστική αντιμεταρρύθμιση, αυτή η κοινωνική απορρύθμιση, αυτός είναι ο μεταρρυθμιστικός παράδεισος της Νέας Δημοκρατίας. Εκεί όπου βέβαια ξεπεράσατε τον εαυτό σας είναι στο ασφαλιστικό. Βάζετε βόμβα στα θεμέλια του ασφαλιστικού συστήματος. Αυξάνετε τα όρια ηλικίας, μειώνετε τις συντάξεις, ενοποιείτε βίαια τα Ταμεία, με μόνο στόχο να βάλετε χέρι στα αποθεματικά τους, να καλύψετε κάποιες δημοσιονομικές τρύπες. Στα δημόσια οικονομικά, η κατάσταση είναι τραγική. Οι δαπάνες του προϋπολογισμού έχουν ήδη ξεφύγει και υπάρχει σοβαρότατο πρόβλημα στα έσοδα. Βεβαίως, το κράτος αντιμετωπίζει μείζονα κρίση πόρων και βεβαίως, η οικονομία είναι τελείως αθωράκιστη. Αθωράκιστη η ελληνική οικονομία μπροστά στους κλυδωνισμούς της διεθνούς αγοράς. Και αυτό, μάλιστα, τη στιγμή που η διεθνής πιστωτική κρίση έρχεται και στα Βαλκάνια. Ειδικοί εκτιμούν ότι θα πλήξει έντονα τη Βουλγαρία και την Ουγγαρία, σε πρώτη φάση, και μετά, την Τουρκία. Δεν μπορεί παρά να επηρεάσει και εμάς. Φημολογείται ότι μπορεί να υπάρχουν προβλήματα με τις οικονομικές καταστάσεις των Ελληνικών Τραπεζών. Γνωρίζετε αλήθεια ποιες είναι οι επισφαλείς τοποθετήσεις των ελληνικών τραπεζών; Έχετε σχέδιο, για το πώς θα αντιμετωπιστούν οι επιπτώσεις από την ενδεχόμενη οικονομική κρίση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη; Μέσα σε πέντε μήνες, χάθηκαν στο Χρηματιστήριο 55 δισεκατομμύρια ευρώ, γεγονός που συνιστά μια κρίσιμη αφαίμαξη πόρων από την Ελλάδα. Η κρίση στην ελληνική οικονομία είναι βεβαίως εγγενής. Επιτείνεται από την εισαγόμενη κρίση, αλλά το αφετηριακό πρόβλημα είναι εγχώριο, από την πολιτική σας. Όταν η ανταγωνιστικότητα είναι μηδενική, τότε ο εισαγόμενος πληθωρισμός διαλύει την παραγωγική βάση και το παραγωγικό δυναμικό της χώρας. Έτσι, διαμορφώνεται η δραματική εικόνα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών κι έτσι μοιάζει η Ελλάδα με ακυβέρνητη πολιτεία. Ακυβέρνητη και ανοχύρωτη, όπου όλα τα βάρη της κρίσης φορτώνονται από την κυβέρνηση στα χαμηλά και μεσαία στρώματα. Αυτή είναι η δική σας πολιτική, μια πολιτική που μας οδηγεί σε μια πολιτεία, και ακυβέρνητη, και ανοχύρωτη, όπου το μαύρο χρήμα βεβαίως περισσεύει, όπου οι φίλοι και οι ευνοούμενοι της κυβέρνησης είναι οι τραπεζίτες, αυτοί στους οποίους χαρίστηκαν δισεκατομμύρια ευρώ από τις υποχρεώσεις τους στα ασφαλιστικά Ταμεία. Αλλά οι στιγμές είναι κρίσιμες για τον τόπο. Μπροστά μας, βρίσκονται κυβερνητικές αποφάσεις, που θα προκαλέσουν βλάβες μη αναστρέψιμες. Μη αναστρέψιμες στα συμφέροντα της χώρας και του λαού. Αποφάσεις, που θα έχουν τεράστιο κόστος στην εθνική οικονομία, στην κοινωνική συνοχή και την ανάπτυξη. Και ρωτώ - είναι και η υπουργός Εξωτερικών εδώ - με ποια διαπραγματευτική ισχύ θα πάει η Ελλάδα, μέσα σε αυτό το ζοφερό κλίμα της οικονομίας, που εσείς έχετε δημιουργήσει, να αντιμετωπίσει θέματα όπως το Σκοπιανό, το Κυπριακό, το ζήτημα του Κοσόβου; Όταν ήδη η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας μας έχει βάλει σε μια συνεχή οικονομική περιπέτεια μετά την απογραφή, μια πολιτική απάτη, που κοστίζει ακόμα και σήμερα το κύρος μας, την αξιοπιστία μας, αλλά και τη δυνατότητά μας να κάνουμε τις απαραίτητες θεσμικές αλλαγές, που θα θωράκιζαν την οικονομία μας. Δηλαδή, να πάμε σε μια οικονομία πράσινη, που βασίζεται στην εκπαίδευση, την καινοτομία, τις νέες οικολογικές τεχνολογίες και την παράδοσή μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τούτες τις μέρες, βρίσκεται σε εξέλιξη η κρίσιμη διαπραγμάτευση για το ζήτημα της ονομασίας της FYROM. Το ΠΑΣΟΚ, από την αρχή, είπε με ξεκάθαρο τρόπο τη θέση του. Χαράξαμε με απόλυτη σαφήνεια την κόκκινη γραμμή της εθνικής μας θέσης, τη γραμμή, πίσω από την οποία, δεν μπορεί, και δεν πρέπει, να υποχωρήσει κανείς: Μία σύνθετη ονομασία, με σαφή γεωγραφικό προσδιορισμό, για όλες ανεξαιρέτως τις χρήσεις. Ένα καθαρό όχι, σε όποια μορφή διπλής ονομασίας. Αυτή είναι η ξεκάθαρη θέση του ΠΑΣΟΚ από την αρχή. Παρά την στήριξή μας, η κυβέρνηση κατάφερε να οδηγηθούμε στην τελευταία πρόταση Νίμιτς, που είναι βεβαίως πολύ χειρότερη κι από την προηγούμενη. Ακόμα και η αντίστοιχη πρόταση του Βανς το 1997, την οποία και απέρριψαν τα Σκόπια, ήταν καλύτερη για τα εθνικά μας συμφέροντα, δεδομένου ότι προέβλεπε και την αλλαγή του Συντάγματος των Σκοπίων. Η τελευταία πρόταση του Νίμιτς, αποτελεί πρόταση διπλής ονομασίας. Καθαρές κουβέντες, λοιπόν, αυτή η τελευταία πρόταση Νίμιτς, για το ΠΑΣΟΚ, είναι απορριπτέα, χωρίς δεύτερη κουβέντα. Και για να τελειώνουν οι ψευδαισθήσεις, αυτό το διαπραγματευτικό αποτέλεσμα, μία πρόταση διπλής ονομασίας, είναι αποτυχία της κυβέρνησης. Είναι το αποτέλεσμα της διολίσθησης των διαπραγματευτικών μας θέσεων και των αντιφατικών μηνυμάτων που εκπέμπει η κυβέρνηση προς τους διάφορους συνομιλητές της, δυστυχώς, ακόμα και εκτός της διαδικασίας του ΟΗΕ. Η κυβέρνηση οφείλει να δεσμευτεί τώρα, ενώπιον του Κοινοβουλίου, ότι δεν θα υποχωρήσει σε πιέσεις και δεν θα δεχθεί διπλή ονομασία. Οφείλει επιπλέον να ξεκαθαρίσει, με ποια ακριβώς θέση θα πάει στην Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, στο Βουκουρέστι, στις 2 Απριλίου. Η αποφασιστική στάση της Ελλάδας στο Βουκουρέστι, είναι το ελάχιστο που περιμένει ο ελληνικός λαός και, αυτήν την στάση έχει ζητήσει το ΠΑΣΟΚ, αυτή την στάση απαιτούμε από την αρχή. Βεβαίως, και πάλι σε μια επίδειξη ελαφρότητας και τακτικισμού, η Νέα Δημοκρατία μας κατηγόρησε ότι «κάνουμε δήθεν πρόταση μομφής, για να υπερκεράσουμε τον Συνασπισμό, χωρίς να αναλογιστούμε ότι, με την επιλογή μας, αποδυναμώνουμε την κυβέρνηση, ενώ είναι ανοιχτή η διαπραγμάτευση». Ουδέν ψευδέστερο. Είμαστε κόμμα εθνικής ευθύνης, το έχουμε αποδείξει με έργα και όχι λόγια, κι αυτό ακριβώς πετυχαίνουμε, ακόμα και με αυτή την πρόταση δυσπιστίας. Επειδή υπενθυμίζουμε, όχι μόνο στην κυβέρνηση, αλλά και σε όλους τους διεθνείς παράγοντες, την κόκκινη γραμμή, και ζητάμε εμμονή σε αυτήν. Ενδυναμώνουμε τη διαπραγματευτική θέση της Ελλάδας, ζητάμε σθεναρή στάση απέναντι στις πιέσεις. Το τελευταίο μας μήνυμα: Η Ελλάδα μπορεί. Μπορεί να κάνει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, μπορεί να αλλάξει τον ρου της σημερινής της πορείας. Χρειάζεται, όμως, μία κυβέρνηση, που δεν κινείται ενάντια στον λαό, αλλά μαζί με τον λαό. Που δεν τον αποθαρρύνει, αλλά τον ενισχύει. Που δεν τον αδυνατίζει, αλλά του δίνει αυτοπεποίθηση και νέες δυνατότητες. Μια κυβέρνηση, που θα υπηρετήσει τις αξίες, και όχι τις εξουσίες. Εσείς, αγνοήσατε τις αντιδράσεις των εργαζομένων, τις απεργίες, τα μαζικά συλλαλητήρια. Περιφρονήσατε τον κοινωνικό διάλογο. Δεν διστάσατε να στείλετε τα ΜΑΤ στους διαδηλωτές, να οργανώσετε απεργοσπαστικούς μηχανισμούς, να χρησιμοποιήσετε ακόμα και χειραγωγούμενους δικαστές, για να σπάσετε τους αγώνες και να κάμψετε το φρόνημα των εργαζομένων. Εκθέσατε τη χώρα, με την περιφρόνηση των διαδικασιών που προβλέπει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και, δημιουργήσατε ένα θεσμικό πρόβλημα, που θα το βρείτε μπροστά σας. Η αλαζονεία σας, σας τυφλώνει. Θεωρείτε πράγματι, και το ακούμε συνέχεια αυτές τις μέρες, ότι η οριακή σας πλειοψηφία είναι αρκετή για να περάσουν τα μέτρα σας. Δυσκολεύεστε να καταλάβετε ότι, σε μια σύγχρονη Δημοκρατία, οι αλλαγές γίνονται δημοκρατικά, με τον λαό. Αγαθό αποτελεί η κοινωνική συναίνεση, αγαθό αποτελεί η συνοχή και το φρόνημα του Ελληνικού λαού. Οι μεταρρυθμίσεις γίνονται κτήμα της κοινωνίας, όταν είναι κτήμα στη συνείδησή της. Μία αντίληψη, την οποία εσείς, προφανώς, δεν μπορείτε να υπηρετήσετε. Αλλιώς, τα μέτρα έχουν τη μοίρα να είναι θνησιγενή, από την ημέρα της σύλληψής τους. Και μεθαύριο, που θα ψηφίσετε βεβαίως το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό, να ξέρετε ότι ψηφίζετε ένα θνησιγενές έκτρωμα, που σύντομα θα αναιρεθεί από την πραγματική βούληση του Ελληνικού λαού. Όσο κρύβεστε πίσω από επιχειρήματα του τύπου, «αυτά που κάνουν, είναι επικοινωνιακές τακτικές», τόσο επιβεβαιώνετε πόσο μακριά είσαστε από την πραγματικότητα κι από την πραγματική βούληση του Ελληνικού λαού. Όσο προσπαθείτε να συγκρίνετε το έκτρωμα, όπως έκανε ο κ. Καραμανλής, του ασφαλιστικού σας σχεδίου, με την ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ, τόσο αποδεικνύετε ότι έχετε χάσει την αίσθηση του μέτρου, της πραγματικότητας που ζει ο ελληνικός λαός. Η πλήρης δυσαρμονία των κοινοβουλευτικών συσχετισμών, με την πολιτική βούληση που σήμερα εκφράζει ο ελληνικός λαός, είναι πλέον προφανής. Αυτοί είναι, κύριοι συνάδελφοι, και οι λόγοι που επέβαλαν την άμεση παρέμβασή μας, με την κατάθεση πρότασης δυσπιστίας. Μια πρωτοβουλία, που θέτει τους πάντες και, εσάς βεβαίως, όλες τις πολιτικές δυνάμεις και τον κάθε βουλευτή προσωπικά, ενώπιον των ευθυνών του. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της συμπολίτευσης, μπορεί σήμερα η ισχνή κοινοβουλευτική σας πλειοψηφία να απορρίψει την πρόταση δυσπιστίας που έχει καταθέσει το ΠΑΣΟΚ. Αλλά, στην συνείδηση του λαού, στη συνείδηση όλων των Ελλήνων, η πρότασή μας έχει ήδη εγκριθεί, με πλειοψηφία συντριπτική. Και αυτός ο λαός, ο λαός που φοβάστε, ο λαός που τον θέλετε στο περιθώριο, που τον θέλετε υποταγμένο σε μια μοίρα που την ορίζουν άλλοι, αυτός ο λαός θα σας δώσει την απάντησή του, στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν γίνουν. Τότε, θα αναδείξει μια άλλη πλειοψηφία, δημοκρατική και προοδευτική. Πλειοψηφία Αλλαγής και Ανατροπής, που θα καταργήσει τις αντιλαϊκές ρυθμίσεις του ασφαλιστικού σας νόμου και θα ανορθώσει τη χώρα, θα δώσει ξανά στους Έλληνες και τις Ελληνίδες την ελπίδα. Και το ΠΑΣΟΚ είναι έτοιμο να αναλάβει αυτή την ευθύνη. Σας ευχαριστώ. Μετά την ομιλία της υπουργού Εξωτερικών, Ντόρας Μπακογιάννη, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Α. Παπανδρέου, είπε τα εξής: Δεν είχα λόγο να απαντήσω, αλλά νομίζω ότι, περισσότερο το ύφος, αλλά και η ουσία, απ/ ό,τι μας είπε η κ.Μπακογιάννη με μια εξαιρετική έπαρση, γύρω από τα θέματα της εξωτερικής πολιτικής, χρειάζονται μια απάντηση. Θέλω να τονίσω ότι, πράγματι, το πρόβλημα είναι 17 ετών, είναι πολλών ετών πρόβλημα το Σκοπιανό, και όλοι μας θέλουμε να λυθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για τα δικά μας συμφέροντα θα έλεγα, για το συμφέρον και των Βαλκανίων και της σταθερότητας της περιοχής. Για να υπάρξει, όμως, η καλύτερη λύση, θα πρέπει να υπάρξουν και τα διαπραγματευτικά εργαλεία από πλευράς της Ελλάδας. Όταν πάει κανείς σε μία διαπραγμάτευση και έχει χάσει τα διαπραγματευτικά του εργαλεία, τότε η διαπραγμάτευση γίνεται άνιση και πάμε σε μία διολίσθηση και σε αδιέξοδα. Εκεί έχουμε φτάσει σήμερα, κα Μπακογιάννη. Έχουμε φτάσει σήμερα σε αυτά τα αδιέξοδα, σε αυτή την ανάγκη να βάλουμε βέτο. Εμείς, λέμε ότι πρέπει να μπει βέτο, ως τελική, αναγκαστική λύση, διότι εσείς, η κυβέρνησή σας έχασε διαπραγματευτικά ατού. Και ας ξεκινήσουμε - γιατί επειδή μιλήσατε με διάφορους υπαινιγμούς, δεν μπορώ να απαντήσω, γιατί δεν μας είπατε τι εννοείτε - με κάποια γεγονότα, τα οποία είναι πασιφανή και τα ξέρει όλος ο Ελληνικός λαός. Ποιο είναι το προπατορικό αμάρτημα αυτής της υπόθεσης; Μια κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που είχε δύο διαφορετικές πολιτικές, του πρωθυπουργού, και του υπουργού Εξωτερικών. Εκεί είναι το πρόβλημα. Θα μπορούσατε, αυτά που σήμερα διαπραγματευόμαστε, αν εσείς είχατε τότε το θάρρος, η παράταξή σας αν είχε το θάρρος, να τα είχαμε λύσει τότε, και δεν θα ήταν θέμα 17 ετών, να συρόμαστε, κα Μπακογιάννη και αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας. Όσο για το ανάστημα, για το οποίο μιλήσατε, να σας θυμίσω, ποιος σήκωσε το ανάστημά του. Το 1993, όταν ήρθε το ΠΑΣΟΚ, και επέβαλε το εμπάργκο απέναντι στα Σκόπια. Δεν θα ήμασταν σε καμία διαπραγματευτική θέση, εάν δεν είχε το ΠΑΣΟΚ αυτό το ανάστημα. Το ξεχάσατε, βεβαίως το ξεχάσατε. Και θέλω να τονίσω κάτι ακόμα. Τέσσερα χρόνια, φτάσατε στο σημείο να μιλάτε περί μιας ισχυρής διαπραγματευτικής θέσης με το βέτο. Βέτο δεν βάλατε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όταν ήρθε η ώρα. Και βεβαίως, αυτά τα οποία ακούμε από τον κ. πρωθυπουργό, τα ακούμε μετά από τέσσερα χρόνια. Διότι η Ρωσία, το 1992-1993, ήταν αυτή που αναγνώρισε, επί Νέας Δημοκρατίας, τα Σκόπια, με την συνταγματική τους ονομασία, και οι Ηνωμένες Πολιτείες, πάλι επί Νέας Δημοκρατίας. Αυτά τα χρόνια, εμείς καταφέραμε να έχουμε διαπραγματευτικά όπλα ισχυρά, για να πάμε σε κάποια λύση. Εσείς, τα χάσατε. Βεβαίως, θα βρείτε δυσκολίες. Και τέλος, να πω και κάτι ακόμα. Βεβαίως, εμείς στηρίζουμε την κυβέρνηση σε μια ισχυρή θέση. Θέλω, όμως, να θυμίσω ότι, οι παλινωδίες και του προηγούμενου, του προκατόχου σας υπουργού, που άλλα ερχόταν και έλεγε μπροστά μας, και άλλα μαθαίναμε ότι υπήρχαν σε ό,τι αφορά τα χαρτιά, στην επόμενη φάση, για το τι πραγματικά είπε ο κ. Νίμιτς, μας αναγκάζει -αλλά έτσι κι αλλιώς το κάναμε- να πούμε ευθέως ποια είναι η θέση μας. Και είναι δικαίωμα, και είναι υποχρέωσή μας απέναντι στον Ελληνικό λαό, να λέμε ποια είναι η δική μας θέση. Και αυτή η θέση μας, είναι εκείνη που σας ανάγκασε, να τραβήξετε κι εσείς την κόκκινη γραμμή.

"O σιωπών δοκεί συναινείν", [(qui tacet consentire videtur) (=όποιος σιωπά φαίνεται ότι συναινεί), κατά το ρωμαϊκό δίκαιο].

Ομιλία : Χρ. Παπουτσή κατά τη συζήτηση στη Βουλή επί της Προτάσεως Δυσπιστίας που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ κατά της κυβέρνησης

ΟΜΙΛΙΑ ΧΡΗΣΤΟΥ ΠΑΠΟΥΤΣΗ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΕΩΣ ΔΥΣΠΙΣΤΙΑΣ ΠΟΥ ΚΑΤΕΘΕΣΕ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Η πρόταση μομφής που καταθέσαμε κατά του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας εκφράζει στην ουσία την πεποίθηση της πλειοψηφίας των Ελλήνων πολιτών και για εμάς είναι πράξη υψίστης πολιτικής ευθύνης. Η στάση μας είναι επιλογή πολιτικής αντίδρασης και ανατροπής. Είναι επιλογή απέναντι σε ένα ολόκληρο σύστημα, που δεν αφήνει την Ελλάδα να προχωρήσει. Είναι επιλογή απέναντι σε μία κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα μας. Κρίση αξιών, κρίση εμπιστοσύνης, κρίση ήθους, κρίση απαξίωσης των θεσμών και των προσώπων. Και αυτό είναι το αποτέλεσμα της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Η Ελλάδα πληγώνεται, οι Έλληνες και οι Ελληνίδες προσβάλλονται. Ο ελληνικός λαός αισθάνεται ανασφάλεια από την αυθαιρεσία των ολίγων και ισχυρών φίλων της Νέας Δημοκρατίας. Αισθάνεται ανασφάλεια από τη γενικευμένη συσκότιση της αλήθειας. Αισθάνεται ανυπεράσπιστος απέναντι στους καιροσκόπους της εξουσίας. Η χώρα διολισθαίνει σ' έναν κατήφορο παρακμής και σήψης. Ακούσαμε την ομιλία του πρωθυπουργού στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας, ακούσαμε τους Υπουργούς της κυβέρνησης να παρελαύνουν από το Βήμα, ακούσαμε τους συναδέλφους της συμπολίτευσης να υπερασπίζονται την πολιτική της κυβέρνησης. Και αναρωτιόμαστε , σε άλλη χώρα είναι πρωθυπουργός ο κ. Καραμανλής και κυβερνά η Νέα Δημοκρατία; Σε άλλη χώρα οι μεγάλες επιχειρήσεις του δημοσίου συμφέροντος, όπως ο ΟΤΕ, η ΔΕΗ, η Ολυμπιακή, τα μεγάλα λιμάνια της χώρας, του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης , με δεσπόζουσα θέση στην αγορά και στον τομέα των υπηρεσιών, απαξιώνονται και στην ουσία, συστηματικά υποτιμάται η λειτουργία τους και υπονομεύονται από την ίδια την κυβέρνηση και τις διοικήσεις τους; Αναρωτιόμαστε, σε άλλη χώρα συμβαίνουν αυτά; Σε άλλη χώρα η δικαιοσύνη λειτουργεί σε διατεταγμένη υπηρεσία, ως το μακρύ χέρι της κυβέρνησης, όπως αυτό που συμβαίνει στις μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ και του ΟΤΕ. Χθες, κηρύχθηκε παράνομη η απεργία της ΟΜΕ ΟΤΕ. Σήμερα το πρωί τα πρωτοβάθμια σωματεία προχώρησαν σε απεργία , η δικάσιμος ορίστηκε στις 3 το μεσημέρι, στις 3 παρά πέντε επιδόθηκαν οι κλητεύσεις προς τις διοικήσεις των πρωτοβάθμιων σωματείων. Αυτή είναι η δικαιοσύνη; Ταχύτατοι ρυθμοί αντίδρασης. Θυμάμαι όμως πως στην υπόθεση της Siemens, χρειάστηκαν εννέα μήνες για να μεταφράσετε τα χαρτιά. Θυμάμαι, και ακούμε όλοι μας, πως τα πορίσματα του κ. Ζορμπά, όπως στο πινγκ πονγκ, πηγαίνουν ανάμεσα στη Δικαιοσύνη, στον κ Ζορμπά, στο υπουργείο Οικονομικών, στις υπηρεσίες του Κράτους. Θυμάμαι την υπόθεση του παραδικαστικού κυκλώματος. Θυμάμαι την υπόθεση του χρηματιστηρίου. Γιατί ξέρετε μιλάμε και εμείς για το χρηματιστήριο. Και σας υπενθυμίζω ότι η μοναδική υπόθεση που αφορά το χρηματιστήριο και βρίσκεται στη Δικαιοσύνη, είναι αυτή που έστειλε η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς επί κυβερνήσεως του Κώστα Σημίτη. Και δεν προχωρά, είναι στη διαδικασία συγκάλυψης, με ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας γιατί αποδείχθηκε ότι είναι τμήμα του παραδικαστικού κυκλώματος στο οποίο εμπλέκονται τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, ναι ή όχι; Αυτή δεν είναι η αλήθεια κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Σε άλλη χώρα συμβαίνουν αυτά τα πράγματα; Είναι σε άλλη χώρα πρωθυπουργός ο κ. Καραμανλής και κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία; Γιατί μπορεί εδώ να ακούμε μια εικονική πραγματικότητα αλλά στην Ελλάδα, η ακρίβεια θερίζει. Τα μεσαία εισοδήματα πιέζονται ασφυκτικά. Χάνουν τις ελπίδες τους για το αύριο. Οι οικογένειες στενάζουν. Δεν ξέρουν αν θα μπορέσουν να σπουδάσουν τα παιδιά τους. Και αν σπουδάσουν τα παιδιά τους δεν ξέρουν αν θα βρουν δουλειά και αν βρουν δουλειά, δεν ξέρουν αν θα πάρουν σύνταξη. Γιατί αυτή είναι η αλήθεια. Εδώ, στην Ελλάδα, τα χρέη των νοικοκυριών έχουν ξεπεράσει τα 100 δις ευρώ. Εδώ, στην Ελλάδα, είναι που εμπορευματοποιούνται αδίστακτα τομείς υψηλής κοινωνική ευθύνης, όπως είναι η εκπαίδευση, η υγεία, η κοινωνική ασφάλιση. Είναι σε άλλη χώρα πρωθυπουργός ο κ. Καραμανλής και κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία; Γιατί εδώ στην Ελλάδα, η κυβέρνηση βαπτίζει ως κοινωνικό διάλογο την πλήρη ποινικοποίηση των συνδικαλιστικών αγώνων, την κοροϊδία των κοινωνικών εταίρων. Φέρατε, το μεγαλύτερο, κατά τη Νέα Δημοκρατία, δημιούργημά σας, το ασφαλιστικό νομοσχέδιο, χωρίς όχι να έχετε κάνει κοινωνικό διάλογο με τους φορείς και τα σωματεία, αλλά ούτε στην ΟΚΕ δεν το είχατε στείλει. Ξεκίνησε η συζήτηση στη Βουλή και η συνεδρίαση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής ξεκίνησε μία ημέρα μετά. Αυτός είναι ο κοινωνικός διάλογος με τον οποίο η κυβέρνηση σχεδιάζει το κυβερνητικό της έργο και προωθεί τις πρωτοβουλίες της. Είναι σε άλλη χώρα πρωθυπουργός ο κ. Καραμανλής, ο οποίος αναφέρεται στην εγγύηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και υπόσχεται ένα καλύτερο μέλλον; Γιατί εδώ στην Ελλάδα, είναι κοινή πεποίθηση ότι η πολιτική της Νέας Δημοκρατίας ξεθεμελιώνει το κοινωνικό κράτος. Γιατί εδώ, ο πρωθυπουργός ανελάμβανε τη δέσμευση των τριών ΔΕΝ ενώπιον όλων, ενώπιον της Βουλής, ενώπιον του λαού. Και όμως επιχειρείτε να νομοθετήσετε το νομοσχέδιο, που έχουμε κρατήσει ακόμη και θα ψηφιστεί την επόμενη Δευτέρα, που προβλέπει την αύξηση των ορίων ηλικίας, ενώ ο πρωθυπουργός είπε ότι δε θα αυξηθούν τα όρια ηλικίας. Νομοθετείτε τη μείωση των συντάξεων, ενώ ο πρωθυπουργός είπε ότι δε θα μειωθούν οι συντάξεις. Νομοθετείτε τον περιορισμό των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, ενώ ο πρωθυπουργός είπε εδώ, ενώπιον μας, πως δε θα μειωθούν τα ασφαλιστικά δικαιώματα. Επιπλέον , αποκαλύφθηκε καθ όλη τη διάρκεια της συζήτησης των δύο προηγούμενων εβδομάδων , αλλά και τις τρεις τελευταίες ημέρες, ότι έχετε έναν στόχο, την απαξίωση του δημόσιου συστήματος κοινωνικής ασφάλισης και την προτροπή των πολιτών στην ιδιωτική ασφάλιση. Εικόνισμα θα σας κάνουν οι ιδιωτικές εταιρείες ασφάλισης. Θα κάνουν εικόνισμα στη Νέα Δημοκρατία, στον πρωθυπουργό, στους αρμόδιους υπουργούς. Και στέλνετε το λογαριασμό να τον πληρώσουν τα πιο ευαίσθητα τμήματα της κοινωνίας, οι γυναίκες, οι αγρότισσες, οι άνεργοι, οι εποχιακά εργαζόμενοι και πάνω από όλα, τινάζετε στον αέρα τις ελπίδες των νέων ανθρώπων για ένα ισχυρό σύστημα κοινωνικής πρόνοιας, για μία αξιοπρεπή σύνταξη στο μέλλον. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Δε θα σας μιλήσω για την οργανωμένη λεηλασία των Ασφαλιστικών Ταμείων. Δε θα σας μιλήσω για όλους τους οικείους, ημέτερους, κουμπάρους, που ελεύθεροι κι ωραίοι ψάχνουν να βρουν που είναι οι βαλίτσες με τα χρήματα από τα Αποθεματικά των Ασφαλιστικών Ταμείων. Δε θα μιλήσω γι' αυτά. Θέλω να μιλήσω όμως για το κυριότερο θέμα αυτής της περιόδου. Αναρωτήθηκε ο κ. Ρουσόπουλος προηγουμένως, μα τι συμβάινει , είναι δυνατό αφού προτείνατε ονομαστική ψηφοφορία, μετά να καταθέτετε πρόταση μομφής. Είναι δυνατόν; Πράγματι, έτσι είναι. Εμείς αποφασίσαμε να δώσουμε τη θεσμική μας μάχη μέσα στο κοινοβούλιο. Αποφασίσαμε να δώσουμε μάχη εκ του συστάδην, επί της αρχής και επί των άρθρων του νομοσχεδίου για την αντι-κοινωνική ασφάλιση. Γιατί στην πραγματικότητα είναι πολιτική ενάντια στην κοινωνία και στο δημόσιο συμφέρον. Δώσαμε τη μάχη της ονομαστικής ψηφοφορίας, άρθρο προς άρθρο και στο σύνολο μέχρι την Πέμπτη το βράδυ. Αλλά ξυπνήσαμε την Παρασκευή το πρωί και ακούσαμε ότι ο κ. Αλογοσκούφης και οι άλλοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, προχώρησαν την εκποίηση του ΟΤΕ μέσω της MIG. Και τρίβαμε τα μάτια μας. Είναι δυνατόν; Δεν είναι ο κ. Αλογοσκούφης, ως μέλος της κυβέρνησης, που ήρθε εδώ στη Βουλή με νομοθετική ρύθμιση, για να περιφρουρήσει τον ΟΤΕ, όπως μας έλεγε, από την επιθετική πρωτοβουλία του κ. Βγενόπουλου και της MIG; Τι αποδείχθηκε όμως μέσα σε λίγες ημέρες; Αποδείχθηκε ότι η κυβέρνηση, σήμερα το πρωί, και πάλι δια περιφοράς, γνωστή πρακτική τον τελευταίο καιρό, αποφασίζει να εγγυηθεί την αγορά των μετοχών του ΟΤΕ από τη Deutsche Telecom από τον κ. Βγενόπουλο. Δηλαδή, αποφασίζει η κυβέρνηση να εγγυηθεί να «οικονομήσει» ο κ. Βγενόπουλος και η MIG ένα σεβαστό ποσό εις βάρος του ελληνικού δημοσίου. Αυτό συνέβη την Παρασκευή και τι έγινε την Κυριακή; Προσφύγατε στη Δικαιοσύνη. Προβλέψατε ότι είναι παράνομη και καταχρηστική η απεργία της ΟΜΕ ΟΤΕ. Αναφέρομαι στο πιο σημαντικό θέμα που πιστοποιεί εκατό τοις εκατό την πρόταση μομφής. Γιατί όλη αυτή την περίοδο ο ελληνικός λαός και η Βουλή παρακολουθεί την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να ξεδιπλώνει δήθεν το μεταρρυθμιστικό της πρόγραμμα. Αλλά στην πραγματικότητα γίνεται κάτι άλλο. Παρακολουθούμε διαρκείς διαβουλεύσεις για να ξεπουλήσετε τη ΔΕΗ στη γερμανική RWE, παρασκηνιακές διαβουλεύσεις για την ολοκλήρωση της εξαγοράς της Γερμανός από την COSMOTE και στη συνέχεια της COSMOTE από τον ΟΤΕ. Και τέλος την πώληση των μετοχών και του management του ΟΤΕ στη γερμανική Deutsche Telecom. Στην πραγματικότητα παρακολουθούμε το έργο «Οι Γερμανοί ξανάρχονται». Εσείς, δεν είστε υπουργοί που υπηρετείτε το δημόσιο συμφέρον, είστε managers που προσπαθείτε με κάθε τρόπο να εκποιήσετε τις εταιρείες δημοσίου συμφέροντος και το δημόσιο πλούτο. Για αυτό έχει βάση η πρόταση μομφής του ΠΑΣΟΚ και ανταποκρίνεται πλήρως στις απαιτήσεις της κοινωνίας.

"O σιωπών δοκεί συναινείν", [(qui tacet consentire videtur) (=όποιος σιωπά φαίνεται ότι συναινεί), κατά το ρωμαϊκό δίκαιο].

ΟΜΙΛΙΑ : ΚΩΣΤΑ ΣΚΑΝΔΑΛΙΔΗ

ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΕΩΣ ΔΥΣΠΙΣΤΙΑΣ

ΠΟΥ ΚΑΤΕΘΕΣΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Αγαπητοί συνάδελφοι, η πρωτοβουλία του Προέδρου του ΠΑ.ΣΟ.Κ. για την κατάθεση της πρότασης δυσπιστίας συνοδεύτηκε από ένα πολιτικό κείμενο εξέχουσας βαρύτητας, το οποίο με πολύ ανάγλυφο και καθαρό τρόπο παρουσιάζει τη σκοπιμότητα, την πολιτική αιτιολόγηση και τον ουσιαστικό λόγο για τον οποίο γίνεται.

Θα ήθελα, λοιπόν, να περιοριστώ σε κάποια σχόλια, που έχουν σχέση με τη σκοπιμότητα, την πορεία και το περιεχόμενο αυτής της πρότασης.

Το πρώτο σχόλιο αφορά την ανούσια επιχειρηματολογία για το πρακτικό αποτέλεσμα αυτής της πρότασης. Πρέπει να σας επισημάνω, ότι δεν έπεσε καμία κυβέρνηση από πρόταση δυσπιστίας. Μια φορά έπεσε μια κυβέρνηση μετά τη μεταπολίτευση από εσωτερικούς λόγους, όταν οι Βουλευτές της δεν άντεξαν άλλο αυτήν την κατάσταση, το 1993. Υπάρχει δρόμος που μπορεί να σας αναγκάσει να άρετε την εμπιστοσύνη στην Κυβέρνησή σας, όταν η κρίση που σήμερα βιώνει η χώρα μετεξελιχθεί σε εθνική. Μπορεί να το κάνετε εσείς.
Το Σύνταγμα, όμως, όταν προβλέπει την κορυφαία αυτή πολιτική διαδικασία, όπου η Βουλή μπορεί να τοποθετηθεί σε ένα επίπεδο πάνω από τον κοινοβουλευτικό έλεγχο, μεταφέροντας την πολιτική ατζέντα εδώ στο Κοινοβούλιο, που είναι ο ναός της Δημοκρατίας με την πρόταση δυσπιστίας, -και στη σημερινή mediοκρατική κοινωνία μας και στη σημερινή ολιγαρχική δημοκρατία μας, συνήθως δεν παίζει το ρόλο που θα έπρεπε να παίζει η Βουλή των Ελλήνων- έτσι όπως θα έπρεπε να είναι.Και είναι διαφορετική η πρόταση δυσπιστίας από το δημοψήφισμα.
Το δημοψήφισμα αναφέρεται σε ένα θέμα επίσης συνταγματικά κατοχυρωμένο για το περιεχόμενο μιας πρότασης που έχει σχέση με το σύνολο του ελληνικού λαού.
Η πρόταση δυσπιστίας αφορά μία συνολική πολιτική, η οποία κρίνεται έξω και πέρα από το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, συνολικοποιεί την αντιπαράθεση και ο ελληνικός λαός μπορεί να γίνει γνώστης των πραγμάτων, των συμπερασμάτων και των συνεπειών μιας πολιτικής. Άρα, θεωρώ ανούσια και ανόητη την επιχειρηματολογία «τι τη φέρατε εδώ, αφού ξέρετε ότι είμαστε ενωμένοι»; Προφανώς είστε ενωμένοι και προφανώς θα την ψηφίσετε μέχρι να καταψηφίσετε οι ίδιοι την Κυβέρνησή σας, αν πάμε κάποια στιγμή σε πρόωρες εκλογές.

Το δεύτερο σχόλιο αφορά τη συζήτηση για τη σκοπιμότητα της πρότασης. Δυστυχώς, όλα σήμερα τα μετράμε από την άποψη της τακτικής. Το κάνουμε για να ανακτήσουμε την πρωτοβουλία στον προοδευτικό χώρο; Το κάνουμε για πολιτική εντυπώσεων και σκοπιμοτήτων; Αδικείται έτσι μία κορυφαία πολιτική πρωτοβουλία, μία πράξη ευθύνης που σέβεται τη δημοκρατική και συνταγματική τάξη.
Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Έξι μήνες μετά τις εκλογές η χώρα δεν έχει κυβέρνηση. Ο τόπος υποχωρεί παντού και σε όλα. Ο λαός βρίσκεται καθημερινά σε απόγνωση.
Γιατί γίνεται η πρόταση: Διότι με το ασφαλιστικό και τις εκποιήσεις στο δημόσιο τομέα, το κενό εξουσίας που βιώνουμε εδώ και έξι μήνες, την αδιέξοδη κυβερνητική πολιτική που βουλιάζει τη χώρα, υψώνεται μία οριστική και αμετάκλητη διαχωριστική γραμμή. Διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον τρόπο που κυβερνάτε τη χώρα και στη διαμορφωμένη πεποίθηση της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού ότι αυτός ο τρόπος εμποδίζει και υποβαθμίζει συνεχώς την πορεία του τόπου και τη δική του ζωή. Αυτό το αντικείμενο της πρότασης δυσπιστίας. Πώς εκφράζεται αυτή η δυσαρμονία; Στις λαϊκές κινητοποιήσεις, στις δημοσκοπήσεις που αρέσκεστε να τις κρίνετε σε ό,τι αφορά την παράταξή μας, στην άποψη που έχει ο απλός πολίτης. Φαντάζομαι, όταν πηγαίνετε στα καφενεία της Εύβοιας κύριε Βουλευτά, ή οποιουδήποτε νομού, δεν σας λένε «τι ωραία έργα κάνει η Νέα Δημοκρατία και πόσους δρόμους έφτιαξε ή δεν έφτιαξε », αλλά σας λένε άλλα πράγματα απ’ αυτά που ισχυρίζεστε εδώ, όταν έρχεστε να υπερασπιστείτε το δήθεν κυβερνητικό έργο.
Εν κατακλείδι, η πολιτική στιγμή που επιλέξαμε είναι ο ορισμός για τη θέση της πρότασης δυσπιστίας. Είναι επίκαιρος, είναι καθοριστικός. Όταν η κοινωνία είναι συλλήβδην μίας τέτοιας επιλογής, συνολικοποιείται η αντιπαράθεση και ασφαλώς εδώ πρέπει να δώσετε λόγο. Και δεν θα δώσετε λόγο μιλώντας γενικά και αόριστα, αλλά απαντώντας σε συγκεκριμένες αιτιάσεις που έχουν σχέση με αυτά.
Θα κάνω μία παρατήρηση. Δεν θα μιλήσω για το περιεχόμενο. Συζητήθηκε και ξανασυζητήθηκε ο νόμος Ρέππα . Θα πω μόνο μία κουβέντα: Σας αρέσει να αναφέρεστε στο νόμο Ρέππα. Έχει καμία σχέση η καθολική αντίσταση σε αυτό που συμβαίνει τώρα με τις κινητοποιήσεις, με τη λαϊκή αγανάκτηση, με την αντίστοιχη συναίνεση της πλειοψηφίας, της μεγάλης πλειοψηφίας των κοινωνικών εταίρων, όταν μετά από εκείνη την τραυματική δική μας εμπειρία περάσαμε το νόμο Ρέππα; Έχει καμία σχέση το καθεστώς της βίαιης αναδιανομής του πλούτου με το χέρι βαθιά στα ταμεία, με τη φαλκίδευση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, με την εσωτερική μεταφορά πόρων από υγιή ταμεία σε προβληματικά, με την έμμεση φορολογία και την αυτοχρηματοδότηση ουσιαστικά των συντάξεων της νέας γενιάς από τους ίδιους τους πατεράδες τους και όχι μέσα από τους πόρους μίας δίκαιης κατανομής του πλούτου με μία πραγματικά προοδευτική μεταρρύθμιση, με τις αδυναμίες που ήταν η συναινετική άποψη που πέρασε το νόμο Ρέππα;
Δεν είναι το ερώτημα, όπως λένε κάποιοι «τι θα πάτε να πείτε στο λαό για το ασφαλιστικό, για το δημοψήφισμα, αν χρειάζεται ή όχι ασφαλιστική μεταρρύθμιση». Προφανώς χρειάζεται ασφαλιστική μεταρρύθμιση. Το ερώτημα όμως είναι ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο. Σε αυτό θα απαντήσει ο ελληνικός λαός που αντιστέκεται απέναντι σε αυτήν την αντιλαϊκή και βαθιά ταξική πολιτική.
Δεν είναι λοιπόν μόνο αυτό, είναι η ευρύτερη κρίση στην οποία οδηγείτε τη χώρα. Είναι κρίση εθνικού προσανατολισμού. Η Ελλάδα έχασε το βηματισμό της. Γύρω μας γίνεται κοσμογονία, νέα δεδομένα στην εθνική στρατηγική, νέα δεδομένα στην περιοχή. Άνοιξε ο ασκός του Αιόλου με το Κόσσοβο και ακόμα αρνείστε να πείτε ότι δεν θα το αναγνωρίσετε. Άνοιξαν τόσα μέτωπα που φαίνεται να αναδιατάσσουν τις δυνάμεις στην περιοχή και αρνείστε να φέρετε μία πρόταση εθνικής στρατηγικής. Πηγαίνετε βλέποντας και κάνοντας.
Οικονομική κρίση. Ξυπόλητοι στα αγκάθια. Υποβαθμίζετε συνεχώς τη θέση της χώρας. Η κοινωνική κρίση, η καθημερινότητα, η γιγάντια ανακατανομή πλούτου έρχεται ως αποτέλεσμα γιατί δεν μπορείτε ουσιαστικά να χρηματοδοτήσετε το κοινωνικό κράτος. Αντ’ αυτού το αποδιαρθρώνετε, το ξεπουλάτε, το εκποιείτε. Και βέβαια δημιουργείται μία δημοκρατία ολιγαρχική και ατελέσφορη.
Μεγάλη ιστορία η περιβόητη θέση σας για διάλογο επί του ασφαλιστικού.

Πρωτοφανής. Δεν υπάρχει καμία πρόταση επί τέσσερα χρόνια της Κυβέρνησης για το ασφαλιστικό. Το μάθαμε όταν καταθέσατε το νομοσχέδιο. Για ποιο διάλογο μιλάτε;
Άρα, λοιπόν, στη βάση όλης αυτής της ολόπλευρης κρίσης βρίσκεται ένα μοντέλο διακυβέρνησης που παράγει τη διαφθορά, που ενισχύει τη συναλλαγή, που μεταφέρει τον πλούτο στους λίγους. Γι’ αυτό, η πρόταση δυσπιστίας δεν αφορά κανέναν Υπουργό ξεχωριστά, αφορά τον κάθε Υπουργό αλλά κυρίως αφορά τον Πρωθυπουργό και την Κυβέρνησή σας.
Είμαστε πεπεισμένοι ότι η συνέχιση αυτής της κατάστασης είναι άκρως βλαπτική για τον τόπο και γι’ αυτό προτείναμε την πρόταση δυσπιστίας.
Υπάρχει στην αφετηρία αυτής της πρότασης και μία ελπίδα για μας, να εκφραστεί πολιτικά η προοδευτική και πολιτική κοινωνική πλειοψηφία που σήμερα εκφράζεται απέναντι στο ασφαλιστικό.
Κι εδώ θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο που έχει σχέση με την πολιτική του Συνασπισμού. Άκουσα με πολύ προσοχή το ερώτημα, εναλλαγή των κομμάτων των αστικών ή των δεξιών και των κρυπτοδεξιών, ή ανατροπή. Άγονος δικομματισμός ή διπολισμός. Ό,τι όνομα και να της δώσετε, είναι η ώρα της δημοκρατικής και προοδευτικής παράταξης.

Ρωτώ ευθέως: Αντέχει ο τόπος για πολλά χρόνια ακόμα αυτήν την Κυβέρνηση; Στα σοβαρά σας εμποδίζει το άρθρο 16; Στα σοβαρά μπορούμε να αγνοούμε ότι η μεγαλύτερη ευκαιρία είναι η δεύτερη και τελευταία εφαρμογή του εκλογικού νόμου, που επιτρέπει τις προοδευτικές συμπράξεις, όταν η Κυβέρνηση αρνήθηκε αυτήν την προοδευτική άποψη και γύρισε στο παλαιό καθεστώς; Στα σοβαρά έχουμε ακόμη την πολυτέλεια του ηγεμονισμού ή του μικρομεγαλισμού στη βάση συγκυριακών δημοσκοπήσεων; Στα σοβαρά βάζουμε στο ίδιο καλάθι μία παράταξη που δημιούργησε ό,τι θετικό έγινε στη χώρα με μία άλλη που αποδιαρθρώνει κάθε δομή, ακυρώνει κάθε κατάκτηση, φαλκιδεύει κάθε δημοκρατικό δικαίωμα;
Ανατροπή λοιπόν ναι, αλλά τώρα! Γιατί στο άδηλο μέλλον καμία πρόταση δεν έχει αξία όταν ενδύεται αριστερό «μανδύα» αλλά δεν προσφέρει λύση στο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν σήμερα ο λαός και ο τόπος. Γι’ αυτό το πρόβλημα, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ως υπεύθυνο κόμμα, ζητά να καταψηφιστεί συνολικά η Κυβέρνηση γιατί έτσι θα ανοίξει ο δρόμος για τη μεγάλη προοδευτική και κοινωνική πλειοψηφία. Η πρωτοβουλία από σήμερα θα ανήκει σε μας. Σας ευχαριστώ.

"O σιωπών δοκεί συναινείν", [(qui tacet consentire videtur) (=όποιος σιωπά φαίνεται ότι συναινεί), κατά το ρωμαϊκό δίκαιο].

"Σοσιαλδημοκρατία και φιλελευθερισμός: Ένας επιτυχημένος γάμος;»

Μόλις δημοσιεύθηκε το αφιέρωμα του ηλεκτρονικού περιοδικού Re-public με τίτλο "Σοσιαλδημοκρατία και φιλελευθερισμός: Ένας επιτυχημένος γάμος;». Ανεξάρτητα αν είναι υποσχόμενη ή όχι, η σχέση φιλελευθερισμού και σοσιαλδημοκρατίας, το αφιέρωμα προσπαθεί να τη διευθετήσει με σαφήνεια και συγκεκριμένες απαντήσεις.

Martha Nussbaum: Η σοσιαλδημοκρατία πρέπει να συμπεριλάβει την αρχή της παγκόσμιας αναδιανομής < http://www.re-public.gr/?p=261 >

Είναι προβληματικό μια σοσιαλδημοκρατία να εμφανίζεται επαρκής εσωτερικά, χωρίς να έχει κανενός είδους προοδευτική παγκόσμια δέσμευση…

---

Rodney Barker - Σοσιαλδημοκρατία και φιλελευθερισμός< http://www.re-public.gr/?p=260 >

Ο καπιταλισμός έγινε αποδεκτός από τους σοσιαλδημοκράτες με περίπου τόσο ενθουσιασμό όσο είχαν πάντα οι φιλελεύθεροι, συχνά όμως έγινε αποδεκτός χωρίς πολλή κριτική….

---

Stanley Aronowitz- Τα όρια της σοσιαλδημοκρατίας < http://www.re-public.gr/?p=266 >

Ο χώρος έκφρασης της μοντέρνας Αριστεράς θα είναι αναγκαστικά διεθνοποιημένος, χωρίς αυτό να σημαίνει την αποδοχή του οικονομικού φιλελευθερισμού που χαρακτηρίζει την πολιτική θεωρία του κοσμοπολιτισμού...

---

Adam Chmielewski - Η παγκόσμια πρόκληση για ισονομία< http://www.re-public.gr/?p=263 >

Ενώ για τις δυτικές χώρες, οι προοπτικές αυτού του γάμου φαίνονται λαμπρές, με σημείο αναφοράς τους αποκλεισμένους και τους φτωχούς των χωρών του Τρίτου Κόσμου, ο γάμος μεταξύ φιλελευθερισμού και σοσιαλδημοκρατίας μετατρέπεται σε μια ηθικά αμφισβητήσιμη συμπαιγνία…

---

Όλα τα κείμενα του Re-public δημοσιεύονται με την Ελληνική άδεια.Creative Commons BY-SA και μπορούν να αναδημοσιεύονται ελεύθερα με απλή αναφορά της αρχικής πηγής τους

"O σιωπών δοκεί συναινείν", [(qui tacet consentire videtur) (=όποιος σιωπά φαίνεται ότι συναινεί), κατά το ρωμαϊκό δίκαιο].

Ανισότητες και φτώχεια

Tου Πασχου Μανδραβελη

Τώρα που τέλειωσε κι αυτή η μάχη του ασφαλιστικού ήρθε η ώρα να το σκεφτούμε. Να δούμε τι χάνουμε και τι κερδίζουμε από τις νέες ρυθμίσεις, όχι μόνο ατομικά αλλά και συνολικά.

Καταρχήν πρέπει να επαναλάβουμε το αυτονόητο. Το ασφαλιστικό δεν λύνεται. Οχι γιατί αντιδρούν οι εργαζόμενοι, ούτε γιατί δεν το θέλει η κυβέρνηση, αλλά επειδή αλλάζει η ζωή. Ζούμε περισσότερο από τις προηγούμενες γενιές (και καλά κάνουμε), ζούμε καλύτερα (και επίσης καλά κάνουμε) και έχουμε μεγαλύτερα έξοδα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης (και επίσης καλά κάνουμε). Η αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους δεν θα αλλάξει στο ορατό μέλλον είτε η γραφειοκρατία που χειρίζεται τις οικονομίες των εργαζομένων έχει 13 ταμπέλες, είτε 113. Το σύστημα δεν πρόκειται να κερδίσει πολλά (αν πρόκειται να κερδίσει κάτι) είτε υπάρχει κυβερνητικός επίτροπος (κομισάριος λεγόταν την εποχή του σοσιαλισμού) στα ταμεία, είτε όχι. Αυτό που ελπίζουν κάποιοι είναι τα 13 ταμεία θα μειώσουν τη γραφειοκρατία, αν κι αυτό δεν είναι εμφανές από το νομοσχέδιο των 120.000 λέξεων. Αναδιαρθρώνοντας ένα πολύπλοκο σύστημα στο τέλος καταλήγεις με μεγαλύτερη πολυπλοκότητα απ’ ό,τι είχες στο παρελθόν: ακόμη κι αν η αναδιάρθρωση λειτουργούσε τέλεια, η γραφειοκρατία και οι ομάδες πίεσης θα φροντίσουν να τη ροκανίσουν.

Οι πιο αισιόδοξοι υπολογίζουν ότι οι ρυθμίσεις -που αγγίζουν μόνο όσους μπήκαν στην αγορά εργασίας τη δεκαετία του ’80- δίνει δύο χρόνια επιπλέον ζωής. Ομως ακόμη κι αν επιβεβαιωθούν αυτές οι προβλέψεις, το 2010 θα βρεθούμε πάλι στη σημερινή κατάσταση. Ολοι θα ουρλιάζουν για τη βιωσιμότητα του συστήματος και θα χρειαστούν νέα μέτρα, και το απόθεμα των παλιών προνομιούχων ασφαλισμένων θα έχει αποστραγγιστεί.

Το βασικό πρόβλημα που δεν αντιμετωπίζει το νομοσχέδιο -και πιθανώς το διογκώνει- είναι ο σοβιετικού τύπου έλεγχος του κράτους στα ταμεία. Αυτός εξυπηρέτησε όλες τις κυβερνήσεις και ελάχιστους εργαζόμενους. Κακά τα ψέματα: η εγγύηση του κράτους ήταν η «πώληση επί πιστώσει» στους εργαζόμενους. Στην καλύτερη των περιπτώσεων οι πολιτικοί έκαναν το καλό και το έριχναν στο ασφαλιστικό. Βοηθούσαν τις μητέρες, αλλά στο μέλλον. Σκέπαζαν προβλήματα υγείας και ασφάλειας στο χώρο εργασίας με επιπλέον χρόνια σύνταξης. Δανείζονταν τα αποθεματικά με την υπόσχεση «έχεις λαμβάνειν» εγγύηση. Κυρίως: ρουσφετολογούσαν ασύστολα.

Ηρθε η ώρα να συνειδητοποιήσουμε ένα πράγμα: όσα ξέρει ο νοικοκύρης, δεν τα ξέρει το κράτος όλο. Αν δεν απαιτήσουμε ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο που θα εγγυάται μια κατώτατη σύνταξη για όλους και από κει και πέρα να έχει καθείς τον έλεγχο των αποταμιεύσεών του, θα ζούμε ένα τερατώδη γραφειοκρατικό μηχανισμό που θα αναπαράγει ανισότητες και φτώχεια.

"O σιωπών δοκεί συναινείν", [(qui tacet consentire videtur) (=όποιος σιωπά φαίνεται ότι συναινεί), κατά το ρωμαϊκό δίκαιο].

Η . . . "ΠΡΟΤΑΣΗ ΔΥΣΠΙΣΤΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ"

ΠΡΟΤΑΣΗ ΔΥΣΠΙΣΤΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΤΕΘΕΣΕ,

ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ,

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ Α.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

1. Στην ομιλία του κατά την κατάθεση της πρότασης δυσπιστίας ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Α. Παπανδρέου υπογράμμισε μεταξύ άλλων τα εξής: «Έξι μήνες μετά τις εκλογές η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει προδώσει την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού. Είναι ώρα ευθύνης για όλους μας να αποφασίσουμε για την πορεία της χώρας, για το εάν θα αναστραφεί ο κατήφορος της χώρας»

2. Σημειώνεται, ότι με την πρόταση δυσπιστίας:

- Αναβάλλεται εκ νέου η ψήφιση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου-εκτρώματος της κυβέρνησης. Από την πρώτη στιγμή το ΠΑΣΟΚ είχε ξεκαθαρίσει σε όλους τους τόνους, ότι η κυβέρνηση δεν θα ξεμπερδέψει εύκολα με τους αντιλαϊκούς, αντικοινωνικούς και αντιαναπτυξιακούς σχεδιασμούς της και τα προεκλογικά ψεύδη με τα τρία «ΔΕΝ». Υπενθυμίζεται δε, ότι το ΠΑΣΟΚ πέτυχε και την προηγούμενη Παρασκευή να μην ψηφιστεί το ασφαλιστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης.

- Δίδεται ακόμη περισσότερος χρόνος να ωριμάσει η ιδέα του δημοψηφίσματος για το ασφαλιστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης και να γίνει συλλογή ακόμη περισσότερων υπογραφών.

- Παρέχεται η ευκαιρία στον ελληνικό λαό να πληροφορηθεί πληρέστερα για το σχέδιο της κυβέρνησης για ξεπούλημα και αφελληνισμό οργανισμών ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη της χώρας, όπως ο ΟΤΕ και η ΔΕΗ, και για τα κέρδη εκατομμυρίων ευρώ που αποκομίζουν μεσάζοντες-φίλοι της κυβέρνησης, κάτω από το τραπέζι.

3. Το συνολικό κείμενο της πρότασης δυσπιστίας που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ έχει ως εξής:

«Συμπληρώθηκαν έξι μήνες από τις πρόσφατες εκλογές. Μπήκαμε στον πέμπτο χρόνο διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία. Η πολιτική της κυβέρνησης δημιουργεί διαρκώς νέα αρνητικά δεδομένα για τη χώρα. Η αποδυνάμωση της οικονομίας τα τελευταία χρόνια έχει οδηγήσει την ελληνική οικογένεια σε απόγνωση. Ο πληθωρισμός έχει εκτοξευθεί σχεδόν στο 4,4%, ενώ οι αυξήσεις σε βασικά είδη κατανάλωσης και σε υπηρεσίες ξεπερνούν το 30%. Με την αντιαναπτυξιακή και ταξική πολιτική της κυβέρνησης, έχουμε διαρκή επιδείνωση της ελληνικής οικονομίας και των αναπτυξιακών της προοπτικών. Βιώνουμε μία σκληρή πολιτική μονόπλευρης λιτότητας, μία γενικευμένη επίθεση ενάντια στα δικαιώματα των εργαζομένων, ενάντια στην μικρομεσαία επιχείρηση. Η ανεξέλεγκτη ακρίβεια στην αγορά, δημιουργεί δυσβάσταχτη καθημερινότητα για τα νοικοκυριά, τους εμπόρους, τους καταστηματάρχες, τον αγροτικό κόσμο και τους συνταξιούχους.

Εντείνονται συνεχώς οι κοινωνικές ανισότητες. Η πλειοψηφία των πολιτών οδηγείται στην ανασφάλεια, ο εμπορικός και επιχειρηματικός κόσμος οδηγείται στον υπερδανεισμό και στα αδιέξοδα, οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι υφιστάμενοι την αδιαφορία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας για τα προβλήματά τους. Αποκαλύφθηκε ότι η πραγματική έννοια των δήθεν μεταρρυθμίσεων, όπως τις προωθεί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, είναι η απαξίωση και το ξεπούλημα των δημοσίων οργανισμών και επιχειρήσεων, η εκποίηση του δημόσιου πλούτου και η αποδόμηση του κοινωνικού κράτους.

Με το νομοσχέδιο για τη λεγόμενη ασφαλιστική μεταρρύθμιση η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας βάζει βόμβα στα θεμέλια του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας. Αυξάνει τα όρια ηλικίας για την συνταξιοδότηση, μειώνει τις συντάξεις και τα δικαιώματα των ασφαλισμένων. Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση αδιαφορώντας για την υποχρέωση της πολιτείας να εγγυάται την αλληλεγγύη των γενεών δημιουργεί αβεβαιότητα για την ασφαλιστική κάλυψη των νεότερων γενεών. Με συστηματικό τρόπο, υπονομεύει τον δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα του Ασφαλιστικού Συστήματος και οδηγεί τους πολίτες προς την ιδιωτική ασφάλιση. Στο αίτημα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ για απόσυρση του συνόλου του νομοσχεδίου η κυβέρνηση αντέδρασε αρνητικά και πεισματικά επιμένει στην ψήφιση αυτού του αντιλαϊκού και αντικοινωνικού σχεδίου νόμου.

Η κυβέρνηση αγνοεί επιδεικτικά τις αντιδράσεις των εργαζομένων και τη δυσφορία των πολιτών. Ο κοινωνικός διάλογος, η δημόσια διαβούλευση, η διαρκής επιδίωξη της συναίνεσης των ενδιαφερομένων φορέων, αποτελούν έννοιες και πρακτικές παντελώς άγνωστες στην κυβέρνηση του κ. Καραμανλή. Αντί αυτών κυριαρχούν αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις, αυταρχισμός, αδιαφάνεια και παρασκήνιο.

Η επανίδρυση του κράτους αποδείχθηκε ότι αφορούσε την ανασυγκρότηση των πελατειακών και ρουσφετολογικών μηχανισμών της Νέας Δημοκρατίας. Επιπλέον, είναι διάχυτη στους πολίτες η βεβαιότητα για τις μεθοδεύσεις και τις εν κρυπτώ συζητήσεις με εγχώριους και διεθνείς οικονομικούς παράγοντες για το ξεπούλημα των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών. Στις δικαιολογημένες αντιδράσεις και τις απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων η κυβέρνηση βασίζεται στην ενεργό και με κάθε τρόπο εμπλοκή μιας σειράς ελεγχόμενων από αυτήν δικαστικών λειτουργών.

Η ΔΕΗ, η Ολυμπιακή, τα λιμάνια και μόλις τις προηγούμενες μέρες ο ΟΤΕ αποτελούν χαρακτηριστική απόδειξη του τρόπου με τον οποίον διαχειρίζεται η ΝΔ την κυβερνητική εξουσία. Αποκαλύπτουν την αντίληψη που έχει η κυβέρνηση για την υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος και τη διασφάλιση της δημόσιας περιουσίας. Αυτή η αντίληψη επιβεβαιώθηκε επίσης με την αποκάλυψη και τη διαχείριση της υπόθεσης Ζαχόπουλου, την εμπλοκή κυβερνητικών στελεχών σε αθέμιτες συναλλαγές, την συγκάλυψη και ειδικότερα την άρνηση του κ. Καραμανλή ως πρώην υπουργού Πολιτισμού να προσέλθει και να αναλάβει τις ευθύνες του στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής.

Η λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων με τα δομημένα ομόλογα αποκαλύφθηκε πλήρως, αλλά οι πρωταγωνιστές του σκανδάλου παραμένουν στο απυρόβλητο. Τα πορίσματα Ζορμπά ετέθησαν στο αρχείο. Η υπόθεση των πακιστανών, η υπόθεση των υποκλοπών των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων αποκάλυψαν τις πολιτικές ευθύνες, την αδυναμία και την αναξιοπιστία του Πρωθυπουργού και των Υπουργών να εγγυηθούν βασικές αρχές του νομικού και πολιτικού μας πολιτισμού, την εύρυθμη λειτουργία των θεσμών, την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των ελευθεριών των πολιτών. Επιπλέον, μετά την αποκάλυψη των ελληνικών διασυνδέσεων στο διεθνές σκάνδαλο της Siemens, η κυβέρνηση επέλεξε και πάλι την συγκάλυψη των υπευθύνων. Η εκπαίδευση των νέων αντί να αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα παραμένει εγκλωβισμένη στην κυβερνητική ανεπάρκεια, την ανυπαρξία στρατηγικής και την έλλειψη βούλησης για την αναβάθμιση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας.

Η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, η πολιτική της αδράνειας, των υποχωρήσεων και των συμβιβασμών, έχει εμφανίσει αρνητικές επιπτώσεις στα εθνικά μας συμφέροντα και οδηγεί την Ελλάδα στο περιθώριο των εξελίξεων. Είναι διάχυτη η εντύπωση στους πολίτες ότι η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή είναι μία ανίσχυρη κυβέρνηση χωρίς στρατηγική για την Ευρώπη, χωρίς όραμα για την Ελλάδα.

Αδυνατεί να εγγυηθεί την κοινωνική συνοχή, την κοινωνική αλληλεγγύη, την οικονομική ανάπτυξη, δεν μπορεί να εγγυηθεί το δημόσιο συμφέρον και να διαγράψει ένα ελπιδοφόρο μέλλον για τους νέους ανθρώπους. Η κυβέρνηση με τις ταξικές επιλογές της στο Ασφαλιστικό χάραξε μόνη της και οριστικά την κόκκινη γραμμή απέναντι στην κοινωνία. Η πρόταση δυσπιστίας κατά του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης που καταθέτουμε βάσει του άρθρου 142 του Κανονισμού της Βουλής βρίσκεται σε πλήρη αρμονία με την διαμορφωμένη πεποίθηση της πλειοψηφίας των ελλήνων πολιτών».

"O σιωπών δοκεί συναινείν", [(qui tacet consentire videtur) (=όποιος σιωπά φαίνεται ότι συναινεί), κατά το ρωμαϊκό δίκαιο].

Οι συνταξιούχοι της Αγροφυλακής

Tου Πασχου Μανδραβελη / pmandravelis@kathimerini.gr

Δεν γνωρίζουμε κατά πόσο το 120.000 λέξεων ασφαλιστικό νομοσχέδιο προνόησε για Ταμείο Αγροφυλακής, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα εξαιρετικά επείγον πρόβλημα: Πώς θα συνταξιοδοτηθούν σε λίγους μήνες οι αγροφύλακες που προσλήφθηκαν πριν από επτά μήνες;

Δεν αστειευόμαστε. Πενήντα από τους «φρουρούς της υπαίθρου», ή κατά τον κ. Βύρωνα Πολύδωρα «οικοαστυνομικούς», κατέθεσαν τα χαρτιά τους για συνταξιοδότηση. Σύμφωνα με όσα δήλωσε στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» ο διοικητής της νεοσύστατης υπηρεσίας, κ. Δημήτριος Νικολακόπουλος, ακολουθούν κι άλλοι: «Εχω καθημερινά απώλειες γιατί καθένας από τους αγροφύλακες όταν συμπληρώσει 31 χρόνια εργασίας έχει δικαίωμα να φύγει. Οι περισσότεροι είναι, άλλωστε, μεγάλοι άνθρωποι και έχουν δικαίωμα να φύγουν... Από τους 300 που ήρθαν εκ μετατάξεως, οι περισσότεροι είναι έτοιμοι να συνταξιοδοτηθούν, ενώ στην ίδια κατηγορία ανήκουν και πολλοί που προσλήφθηκαν με βάση τον διαγωνισμό του 1991».

Η επανασύσταση της Αγροφυλακής είναι μια κλασική περίπτωση χρήσης του δημόσιου κορβανά για ψηφοθηρικά οφέλη. Γινόταν πάντα –ίσως όχι χωρίς να τηρούνται καν τα προσχήματα και χωρίς να υπάρχουν καν στολές– και θα συνεχίσει να γίνεται. Δημιουργείται μια «κοινωνική ανάγκη», ή εν ανάγκη εφευρίσκεται, και τελικά ικανοποιείται. Είτε διά του κρατικού προϋπολογισμού είτε διά των ασφαλιστικών ταμείων. Στην πρώτη περίπτωση χρεώνονται όλοι, στη δεύτερη μόνο οι εργαζόμενοι, τα ταμεία των οποίων γίνονται ελλειμματικά. Ετσι το ΠΑΣΟΚ έδωσε συντάξεις στους αγωνιστές της εθνικής αντίστασης, έτσι και η Ν.Δ. τώρα θα δώσει συντάξεις στους επί επτάμηνο «αγωνιστές της οικολογίας».

Στην Ελλάδα επικρατεί ο μύθος του αγαθού και ουδέτερου κράτους. Αυτού που φροντίζει τους κατατρεγμένους και δικαίως μοιράζει τα λεφτά που παίρνει. Η αλήθεια είναι πως οι πολιτικοί που διαχειρίζονται το κράτος μοιράζουν άνισα. Πρώτοι στη λίστα δεν είναι εκείνοι που έχουν ανάγκη, αλλά οι άλλοι που η κάθε κυβέρνηση τους έχει ανάγκη: Τους ψηφοφόρους των ή εκείνους που μπορούν να πιέσουν. Στην προκειμένη περίπτωση είναι οι αγροφύλακες, στο μέλλον κάποιοι άλλοι. Είναι ανθρώπινο και φυσιολογικό. Το ερώτημα είναι αν και κατά πόσο αυτό είναι και εκτεταμένο. Στο μεγάλο κράτος που ρυθμίζει πολλά, θα υπάρχουν και πολλές «ρυθμίσεις» προς όφελος ημετέρων. Αν μάλιστα ρυθμίζει και τα των ασφαλιστικών ταμείων μπορεί με απλές υπουργικές αποφάσεις να μετατίθεται το οικονομικό κόστος των αποφάσεων σε συγκεκριμένες ομάδες εργαζομένων. Ο τελικός λογαριασμός, βέβαια, πάλι στον προϋπολογισμό καταλήγει, αλλά με πολλές τριβές: Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι δίνει πολλά, οι εργαζόμενοι θυμούνται ότι τους πήραν κατά το παρελθόν περισσότερα. Πλήρης ασυνεννοησία, αλλά και διογκούμενη καχυποψία για το πολιτικό σύστημα.

Εξάλλου, όπως δήλωσε και ο αρχηγός της Αγροφυλακής, «από αυτούς κάποιοι (...) ήρθαν για να φύγουν αποκτώντας συνταξιοδοτικά δικαιώματα των Σωμάτων Ασφαλείας. Εξάλλου, υπάλληλοι ήταν, από κάπου έπρεπε να συνταξιοδοτηθούν. Είτε από τη νομαρχία είτε από την Αγροφυλακή, από τον ίδιο κορβανά δεν θα πάρουν;» Ναι, αλλά με διαφορετικές απολαβές. Αλλη η συνταξιοδότηση από τα Σώματα Ασφαλείας, άλλη από τη νομαρχία. Ολες οι παθογένειες του ασφαλιστικού στις λεπτομέρειες κρύβονται.

"O σιωπών δοκεί συναινείν", [(qui tacet consentire videtur) (=όποιος σιωπά φαίνεται ότι συναινεί), κατά το ρωμαϊκό δίκαιο].